Dr. Michael Laidlaw — getuigenis over medische en ethische bezwaren bij de Equality Act
Dr. Michael Laidlaw legde een formele getuigenis af voor een parlementaire commissie over de medische en ethische bezwaren bij de Equality Act (HR5).
Over Dr. Michael Laidlaw
Dr. Michael Laidlaw stelt zich in deze getuigenis voor als endocrinoloog, een arts gespecialiseerd in klieren en hormoonstoornissen. Hij benadrukt dat hij voor gelijkheid is, maar waarschuwt dat de Equality Act (HR5) volgens hem de grootste bedreiging vormt voor de gezondheid van kinderen die ooit in een wetsvoorstel aan het Amerikaanse Congres is voorgelegd. Zijn bezwaar richt zich specifiek op de bepalingen rond genderidentiteit. Laidlaw vertelt dat hij betrokken raakte bij het onderwerp toen hij hoorde wat scholen aan kleuters en kinderen in de eerste klas voorlazen over transgenderisme, en toen hij zich realiseerde hoe artsen kinderen volgens hem schade toebrachten met puberteitsremmers en hooggedoseerde hormonen van het andere geslacht.
Bezwaar tegen behandeling op basis van zelf-identificatie
Laidlaw stelt dat deze medische behandelingen volgens hem gebaseerd zijn op weinig meer dan de zelf-identificatie van een kind. Hij wijst erop dat er geen bloedtest, genetische test of beeldvorming bestaat om met zekerheid vast te stellen dat een kind een andere genderidentiteit heeft dan het geslacht van zijn lichaam. Er is volgens hem geen manier om te weten of kinderen van gedachten zullen veranderen, of dat de hormonale interventies later betreurd zullen worden zodra ze ernstige en onomkeerbare schade hebben veroorzaakt. Tegelijk benadrukt hij dat kinderen met genderdysforie of genderverwarring alle liefde, zorg en hulp verdienen en op geen enkele manier gepest of geschaad mogen worden, ongeacht iemands overtuigingen of politiek.
Genoemde medische risico's
Vanuit medisch oogpunt noemt Laidlaw de zaak eenvoudig. Hij stelt dat geen enkel kind puberteitsremmers zou moeten krijgen voor deze conditie: deze middelen stoppen de normale puberteit, zijn volgens hem niet door de FDA goedgekeurd voor dit doel en kunnen leiden tot onvruchtbaarheid en seksuele disfunctie, evenals angst, depressie en wanen, en kunnen de normale hersen- en botontwikkeling remmen. Ook stelt hij dat geen kind cross-sekse hormonen zou moeten krijgen: meisjes krijgen volgens hem hooggedoseerd testosteron en jongens hooggedoseerde vrouwelijke hormonen zoals oestrogeen, met cardiovasculaire risico's zoals hartaanvallen, beroertes en dodelijke bloedstolsels. Hij noemt verder borstamputaties bij gezonde meisjes van 13 en 14 jaar en stelt de vraag hoe zij geïnformeerde toestemming kunnen geven.
FOIA-verzoek en oproep tegen HR5
Laidlaw vertelt dat hij, toen hij vernam dat de NIH bijna 6 miljoen dollar had toegekend aan pediatrische genderklinieken in de Verenigde Staten zonder controlegroep of randomisatie, samen met collega's een Freedom of Information Act-verzoek indiende om de onderzoeksdossiers te verkrijgen. Hij noemt als bevinding dat in 2017 de hoofdonderzoeker, kinderarts Johanna Olson-Kennedy van Children's Hospital Los Angeles, de leeftijd voor cross-sekse hormonen verlaagde van 13 naar 8 jaar. Hij vraagt zich af hoe zo'n jong kind hiermee kan instemmen en de schade kan begrijpen. Hij vreest dat HR5 ertoe leidt dat dit soort protocollen landelijk wordt ingevoerd en dat artsen gedwongen worden te kiezen tussen hun carrière en hun medische ethiek. Voor hemzelf is er geen keuze: als hij als arts gedwongen wordt deze middelen aan kinderen te geven, zal hij niet meewerken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.