Michael Shellenberger bij Jordan Peterson: het grootste medische schandaal van onze tijd

Over Michael Shellenberger en Jordan Peterson

Michael Shellenberger is journalist en auteur. In dit gesprek met psycholoog Jordan Peterson bespreekt hij de zogenoemde WPATH-files: ongeveer 170 pagina's interne documenten van de discussiefora van de World Professional Association for Transgender Health (WPATH), aangevuld met een video waarin leiders en leden van de organisatie spreken over problemen die zij tegenkwamen. Shellenberger zegt dat het materiaal hem door een of meerdere bronnen werd toegespeeld. Hij vertelt dat hij het onderwerp lang had vermeden en aanvankelijk in een soort ontkenning verkeerde, en dat de documenten die twijfel volgens hem wegnamen. Hij moedigt mensen aan de stukken zelf te lezen.

Wat de WPATH-files volgens Shellenberger laten zien

Volgens Shellenberger presenteert WPATH zich naar buiten toe, en richting medische organisaties zoals de American Medical Association, de American Academy of Pediatrics en de Endocrine Society, als een professioneel en wetenschappelijk gefundeerd lichaam met richtlijnen die zij Standards of Care noemen (de achtste versie, SOC-8). In de interne gesprekken ziet hij naar eigen zeggen iets anders: discussies over het behandelen van mensen met genderproblemen op zeer jonge leeftijd, een gesprek over een adolescent met ontwikkelingsachterstand en een gesprek over genitale chirurgie bij iemand met symptomen die op schizofrenie lijken. Hij stelt dat er gesproken wordt over de moeite om kinderen, adolescenten en ouders te laten begrijpen dat ingrepen tot sterilisatie en mogelijk verlies van seksuele functie leiden, en dat betrokkenen erkennen dat er geen sprake is van geïnformeerde toestemming, zonder dat iemand voorstelt om dan maar te stoppen. Hij noemt het een van de grootste schandalen van medische mishandeling in de geschiedenis.

Peterson over diagnose en behandeling

Peterson bekritiseert het idee dat een organisatie zich tot professionele autoriteit kan uitroepen door te claimen op te komen voor een onderdrukte groep, waardoor kritiek tot een morele overtreding wordt gemaakt. Hij stelt dat "gender distress" moeilijk te onderscheiden is van algemene angst en depressie, en dat men extra bewijs zou moeten leveren voordat een aparte diagnose gerechtvaardigd is. Hij verwijst naar eerdere klinische literatuur waarin genderdysforie in de vroege kindertijd zeldzaam was en waarbij afwachten werd aangeraden, omdat veel van deze kinderen later homoseksueel bleken. Hij noemt in dit verband de naam Ken Zucker. In plaats van de minimale ingreep, betoogt hij, worden juist puberteitsremmers, hormonen en chirurgie aangeboden.

Bredere context en internationale ontwikkelingen

Beide sprekers plaatsen het onderwerp in een breder verhaal over vertrouwen in instituties, en bespreken thema's als narcisme, het werk van Ray Blanchard en Michael Bailey over autogynefilie, en de zaak rond Jazz Jennings en chirurg Marci Bowers. Shellenberger verwijst naar het boek "Political Ponerology" over de psychologie van totalitarisme. Hij merkt op dat de Britse National Health Service kort na de publicatie van de WPATH-files aankondigde puberteitsremmers in haar klinieken te beperken, en dat een Londense krant hier kritisch over schreef. Ook noemt hij eerdere koerswijzigingen in Scandinavische landen en in Nederland, waar het zogenoemde Nederlandse protocol vandaan komt. Peterson bespreekt zijn boek "We Who Wrestle with God". Auto-ondertitels zijn ruw; namen en details zijn hier alleen overgenomen voor zover ze duidelijk in het gesprek voorkomen.

Bronnen

• YouTube — Michael Shellenberger bij Jordan Peterson over het grootste medische schandaal van onze tijd