Hoe ouders zich kunnen wapenen tegen transideologie — Dr. Miriam Grossman bij Megyn Kelly
In dit Megyn Kelly-interview bespreekt kinderpsychiater Dr. Miriam Grossman welke stappen ouders kunnen nemen als hun kind plotseling een genderidentiteitsprobleem ontwikkelt. Ze legt uit hoe genderideologie scholen en social media infiltreert en hoe je als ouder niet mee wordt gezogen in de affirmatieve aanpak. Haar advies is gericht op het behoud van de geestelijke gezondheid van het kind en het voorkomen van onomkeerbare medische schade.
Over Dr. Miriam Grossman
Dr. Miriam Grossman is kinderpsychiater. In dit gesprek met Megyn Kelly vertelt ze dat haar praktijk inmiddels volledig bestaat uit kinderen die lijden onder hun lichaam en geslacht, en hun ouders. Ze begint met een belangrijke nuance: er zijn zeer zeldzame kinderen — volgens haar in de orde van één op tienduizenden — die al op jonge leeftijd, voor hun vijfde of zevende, een sterk innerlijk besef hebben dat ze het andere geslacht zijn. Die kinderen waren tijdens haar opleiding zo uitzonderlijk dat ze nooit verwachtte er ooit één te zien. De kinderen die ze nu ziet, zijn volgens haar een andere groep.
Een andere groep kinderen
Grossman beschrijft jongeren zonder enige voorgeschiedenis van ongemak met hun geslacht. Volgens haar zouden deze kinderen het idee dat je "in het verkeerde lichaam geboren" kunt zijn nooit hebben gehoord als ze het niet via vrienden, internet, leraren of hun studiebegeleider hadden meegekregen. Ouders worden naar haar zeggen overvallen: hun kind kondigt plotseling aan, soms via een bericht, dat het niet langer hun zoon of dochter is, een nieuwe naam en nieuwe voornaamwoorden heeft, en een afspraak bij een kliniek wil voor hormonen. Veel ouders weten niet hoe ze moeten reageren en raken in een crisis die volgens haar kan uitlopen op een catastrofe — een woord dat ze naar eigen zeggen weloverwogen gebruikt na gesprekken met honderden ouders.
Geen gezin is immuun
Volgens Grossman gaat het bij de gezinnen die ze sprak om liefhebbende, toegewijde ouders die hun kind alles probeerden te geven en goed opletten — alleen niet op dit fenomeen, dat ze niet zagen aankomen. In het gesprek komt ook ter sprake dat dit niet alleen liberale gezinnen treft; er wordt een voorbeeld genoemd van een conservatief gezin waarvan de dochter op latere leeftijd dit pad opging. Grossman noemt zichzelf een vrouw met een missie: ouders vooraf voorzien van informatie en hulpmiddelen om deze situatie te voorkomen, en handvatten te bieden om ermee om te gaan als het toch gebeurt. Daarom schreef ze haar boek, zodat ouders niet pas op het moment van de aankondiging — aan de eettafel of via een bericht — moeten bedenken wat ze doen.
Vroeg voorbereiden en zorg buiten de affirmatie
Grossman adviseert ouders hun kind vroeg te voorzien van medisch en biologisch accurate informatie, zodat het beter voorbereid is. In het gesprek wordt verwezen naar het werk van Abigail Shrier en naar de zorg dat beroepsverenigingen — genoemd worden onder meer psychiatrische en pediatrische organisaties en de Endocrine Society — de affirmatieve benadering pushen. Grossman waarschuwt dat een kind naar een doorsnee kinderpsychiater brengen geen garantie biedt dat de onderliggende oorzaak wordt onderzocht in plaats van bevestigd. In haar boek legt ze naar eigen zeggen uit hoe het medische establishment volgens haar door deze ideeën is overgenomen, en geeft ze ouders aanwijzingen om behandelaars te vinden die deze benadering niet volgen. Het laatste deel van de opname bevat een reclameboodschap die los staat van het interview.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.