Verontrustende stijging van meisjes die medische transitie aanvragen — Dr. Miriam Grossman bij Megyn Kelly
Dr. Miriam Grossman legt aan Megyn Kelly uit waarom het moderne fenomeen van jonge meisjes die plotseling een mannelijke identiteit claimen fundamenteel verschilt van de klassieke genderdysforie. Ze koppelt dit aan sociale besmetting via sociale media en online gemeenschappen. Het interview biedt ouders en professionals inzicht in de drijvende krachten achter de explosieve toename van transgenderdiagnoses bij meisjes.
Over Dr. Miriam Grossman
In dit gesprek met Megyn Kelly bespreekt Dr. Miriam Grossman de snelle toename van kinderen, en vooral meisjes, die zich bij genderklinieken melden. Grossman is auteur van het boek Lost in Translation, waarin ze beschrijft hoe het medische traject rond genderdysforie verloopt en welke gevolgen het voor jongeren kan hebben. Ze ziet naar eigen zeggen vrijwel dagelijks gezinnen die hiermee worstelen en put in het interview uit die ervaring.
Een explosieve toename
Grossman schetst hoe het beeld in korte tijd is veranderd. Waar genderklinieken eerder maar weinig aanmeldingen kregen, zijn de aantallen volgens haar de afgelopen jaren sterk gestegen. Ze noemt de grootste genderkliniek ter wereld in Londen, die zou sluiten naar aanleiding van problemen rond de Tavistock-kliniek, en verwijst naar een klokkenluider in St. Louis die naar buiten bracht wat er volgens haar misging in een kliniek daar. Ze wijst ook op crowdfundingpagina's waarop volgens haar grote aantallen meisjes geld proberen in te zamelen voor borstamputaties, in de overtuiging dat ze zich daarna beter zullen voelen.
Onomkeerbare gevolgen
Centraal in het gesprek staan de blijvende gevolgen van vroege medische ingrepen. Grossman legt uit dat de richtlijnen van grote medische verenigingen uitgaan van vroege behandeling bij het begin van de puberteit. Wanneer een jongen puberteitsremmers krijgt voordat zijn lichaam is blootgesteld aan testosteron, ontwikkelt hij volgens haar geen rijp zaad en blijft hij onvruchtbaar. Ze verwijst naar uitspraken van chirurg Marci Bowers, die zou hebben erkend dat deze jongens later geen orgasme kunnen ervaren, omdat de puberteit nodig is voor een normale seksuele ontwikkeling. Grossman benadrukt dat deze gevolgen onomkeerbaar zijn voor wie later spijt krijgt.
Gezinnen onder druk
Grossman beschrijft de emotionele last voor ouders. In sommige gezinnen raken kinderen vervreemd van hun ouders wanneer die de nieuwe identiteit niet zonder meer aanvaarden. Ouders rouwen volgens haar om een nog levend kind, een vorm van verdriet die nauwelijks erkend wordt omdat de omgeving hen vaak als schuldige aanwijst. Tegelijk geven veel ouders volgens Grossman toe aan het traject uit angst dat hun kind anders zelfmoord pleegt, terwijl ze van vertrouwde artsen en hulpverleners te horen krijgen dat dit de juiste weg is. Ze noemt de situatie een dringend probleem dat volgens haar te weinig kritisch wordt besproken.
Bronnen
- YouTube — Dr. Miriam Grossman bij Megyn Kelly
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.