Kunst, seks en gender — Nina Paley en Corinna Cohn bij Benjamin Boyce
In dit gesprek met Benjamin Boyce deelt Nina Paley, bekend van haar animatiefilm "Seder-Masochism", haar kritische kijk op genderideologie vanuit het perspectief van een kunstenaar. Ze spreekt ook met Corinna Cohn, een mannelijke detransitioner, over de verwarring die genderideologie zaait in het begrip van biologisch geslacht. Een ongewoon perspectief op het debat vanuit de kunstwereld.
Over dit gesprek
In deze Engelstalige aflevering van zijn programma spreekt host Benjamin Boyce met animatiefilmmaker Nina Paley en met Corinna Cohn, samen de makers van de podcast Heterodorks. Paley is bekend van haar films Sita Sings the Blues en Seder-Masochism, waarvan het slothoofdstuk This Land Is Mine miljoenen keren is bekeken. Het gesprek beweegt langs haar gendernonconforme jeugd, haar verhouding tot kunst, vrouw-zijn en moederschap, en langs Cohns ervaring als man die transitioneerde en weer detransitioneerde. Paley vertelt onder meer dat haar geplande stripboek na afloop werd geannuleerd door crowdfundingplatform Indiegogo, dat volgens haar verwees naar haar uitspraken over geslacht; de campagne was al afgerond op 150 procent van het doel en alle bijdragen werden teruggestort.
Over de asymmetrie tussen de seksen
Een terugkerend thema is wat Paley de asymmetrie tussen mannen en vrouwen noemt. Ze beschrijft hoe ze als jongere graag geloofde dat de seksen simpelweg gelijk waren, maar later moeite kreeg om verschillen te erkennen, zoals dat vrouwen zwanger kunnen worden en mannen niet, en het verschil in bovenlichaamskracht. Volgens haar is dat de reden waarom het gaat om mannen in vrouwensport en vrouwengevangenissen, en niet andersom, en waarom ze ondanks haar gehechtheid aan gelijkheid toch sekse-gebaseerde rechten verdedigt. Ze vat haar standpunt samen in de zin die volgens haar veel reacties opriep toen ze die op Facebook plaatste: dat biologisch geslacht echt, onveranderlijk, binair en asymmetrisch is. Daarbij noemt ze de zeldzame aandoening complete androgeenongevoeligheidssyndroom als een uitzondering die het beeld compliceert.
Kunst, kinderen en cultuur
Paley vertelt dat ze nooit moeder heeft willen worden en dat baby's haar als jongere zelfs afstootten. Ze ontwikkelde daar later een eigen verklaring voor, geïnspireerd door het idee van de extended phenotype van Richard Dawkins en het beeld van koekoeksvogels die het broedgedrag van andere vogels kapen: zo zou cultuur of haar drang om te scheppen haar energie hebben opgeëist die anders naar kinderen was gegaan. Ze koppelt dit aan het idee van sublimatie, waarbij scheppende en voortplantende energie verwant zouden zijn. Ook bespreekt ze haar jaren in de Castro-buurt in San Francisco, waar ze een jaar lang in drag rondliep en daarna meer op haar gemak raakte met een breder palet aan genderexpressie.
Transitie, feminisme en vaderfiguren
Cohn beschrijft hoe de drempels voor transitie volgens haar zijn verlaagd. Vroeger gold de zogenoemde real life test, waarbij iemand moest laten zien als lid van het andere geslacht door het leven te kunnen gaan; die verwachting is volgens haar verschoven naar de samenleving, die geacht wordt mee te gaan in de identiteit van de ander. Cohn en Boyce verkennen de rol van vaderfiguren, het wegvallen van mannelijk gezag in de cultuur en de manier waarop romantische gehechtheid soms een tekort uit de jeugd probeert te herstellen. Bij de vraag of feminisme ten grondslag ligt aan de hedendaagse genderideologie nuanceert Cohn dat feminisme geen monoliet is en dat het een denkfout is om de opvattingen van sommigen aan alle feministen toe te schrijven. Tot slot geven de gasten relatieadvies aan jongeren, waarbij Cohn benadrukt om bij een langdurige relatie tijdig het gesprek over kinderen aan te gaan.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.