Mijn detransitie: hoe het gebeurde

"Ik dacht dat ik uiteindelijk een man kon worden. Maar het enige wat ik werd, was een verminkte en misbruikte versie van mezelf."

Katie was altijd een tomboy die niet op haar plek voelde. Via YouTube vond ze bevestiging voor haar transseksuele identiteit. Op haar 18e begon ze te transitioneren, op haar 21e had ze een hysterectomie — waarbij ze bijna stierf aan inwendige bloeding. Na zeven jaar als man leven ontdekte ze dat ze gewoon een vrouw wilde zijn.

"Liever een levende zoon dan een dode dochter." — Layla kreeg op haar 13e een dubbele mastectomie

Layla had van haar 6e tot haar 11e psychiatrische problemen — angst, stemmingswisselingen, zelfbeschadiging. Online ontdekte ze het concept transgender. Op haar 13e verwijderde Kaiser Permanente haar borsten. Artsen prestten haar ouders met een suïcidedreiging. Op haar 17e detransitioneerde ze. Ze klaagt nu Kaiser Permanente aan.

"Ik werd niet geboren als een man in een vrouwenlichaam. Ik was een beschadigd meisje dat aansloot bij een groep die haar vertelde dat haar pijn een identiteit was." — Helena Kerschner

Helena Kerschner identificeerde zich via online communities als non-binair en later als transmasculien. Na detransitie schrijft ze over hoe beschadigde jongeren via sociale media worden overtuigd dat hun pijn een genderidentiteit is. Ze werkt samen met ROGD-onderzoeker Lisa Littman.

Transgendervrouwen in vrouwengevangenissen: veiligheidsproblemen in het VK en Schotland

In het VK werden biologische mannen die zich identificeerden als vrouw, geplaatst in vrouwengevangenissen. Dit leidde tot gedocumenteerde seksuele aanvallen en incidenten. Na publieke druk herzag het Engelse gevangenisstelsel zijn beleid in 2023. In Schotland veroorzaakte de zaak van Isla Bryson — een veroordeelde verkrachter die als vrouw in een vrouwengevangenis belandde — een nationaal schandaal dat bijdroeg aan het vertrek van SNP-leider Nicola Sturgeon.

Genderidentiteit en cognitieve ontwikkeling: zijn kinderen in staat tot geïnformeerde keuzes?

De vraag of kinderen en adolescenten in staat zijn tot geïnformeerde medische keuzes over gendertransitie, staat centraal in het juridische en ethische debat. Cognitieve ontwikkelingspsychologie toont dat het frontale schorsgebied — verantwoordelijk voor toekomstoriëntatie, risicoafweging en impulscontrole — pas rond het 25e levensjaar volledig is ontwikkeld. Dit heeft directe implicaties voor de informed consent-discussie bij genderbehandeling van minderjarigen.

De gemiste puberteit: psychologische gevolgen van het blokkeren van de normale ontwikkeling

Puberteit is een biologisch, psychologisch en sociaal rijpingsproces dat jongeren voorbereidt op volwassenheid. Puberteitsblokkeerders onderbreken dit proces. Naast de lichamelijke gevolgen zijn er psychologische vragen: missen jongeren die de puberteit blokkeren een cruciale fase van emotionele en sociale rijping? En wat zijn de gevolgen voor cognitieve ontwikkeling, identiteitsvorming, en seksuele rijping?