UPenn zwemster Paula Scanlan spreekt over Lia Thomas
Oud-UPenn zwemster Paula Scanlan vertelt haar verhaal over het zwemmen naast transgenderatleet Lia Thomas en de gevolgen van haar stilzwijgen.
Over Paula Scanlan
Paula Scanlan is een voormalig zwemster van de University of Pennsylvania (UPenn). Ze begon op haar achtste met zwemmen via de plaatselijke YMCA en ging de sport in de zesde klas serieus nemen, met het idee dat zwemmen op universitair niveau haalbaar was. Tijdens haar tijd bij Penn zwom ze in hetzelfde team als transgenderzwemster Lia Thomas, die overstapte van het mannenteam naar het vrouwenteam. Vanuit die nabije positie zag Scanlan de overgang van dichtbij gebeuren. In dit gesprek vertelt ze hoe dat verliep, wat haar teammaten erover zeiden en waarom ze pas later naar buiten trad met haar verhaal.
De aankondiging en de regels
Volgens Scanlan hoorde het team in het najaar van 2019 dat Thomas, op dat moment lid van het mannenteam, zou overstappen naar het vrouwenteam. Dat gebeurde tijdens een teamvergadering waarin Thomas zelf het woord kreeg en aankondigde zich als transgender te identificeren en het volgende seizoen bij het vrouwenteam te komen. Er was nauwelijks ruimte voor vragen; veel teamleden waren stil en overrompeld. Scanlan zocht zelf uit wat het NCAA-beleid op dat moment inhield en vond dat het neerkwam op één jaar hormoonbehandeling. Ze twijfelde of dat voldoende was om eerlijke competitie te waarborgen. Verschillende instanties verwezen volgens haar telkens naar elkaar voor het beleid, waardoor niemand uiteindelijk verantwoordelijkheid nam.
De kleedkamer en het zwijgen
Een belangrijk punt van zorg bij teamleden was de kleedkamersituatie. Scanlan beschrijft momenten van ongemak en vertelt dat een teamgenote zich een deel van het seizoen omkleedde in een aparte kleedruimte of in een toiletcabine. Volgens haar voelden veel teamleden zich machteloos: ze hadden wel meningen, maar dachten niet dat spreken iets zou veranderen. Coaches gaven aan dat er niets aan te doen was. Scanlan vertelt verder dat de universiteit het verhaal wilde sturen. Toen de media-aandacht groeide, werden de zwemsters volgens haar bijeengeroepen en gewaarschuwd niet te spreken, met de boodschap dat dit hun toekomst en baankansen kon schaden. Ze zegt dat atletes op andere Ivy League-scholen vergelijkbare boodschappen kregen.
Waarom ze haar stem gebruikt
Scanlan vertelt dat ze later haar verhaal deelde, onder meer voor het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden. Haar belangrijkste boodschap is dat mensen niet bang moeten zijn om over het onderwerp te praten, ook als ze het niet zelf hebben meegemaakt en ook als hun mening ongebruikelijk voelt. Ze benadrukt dat haar bezwaar niet ging over het ontnemen van een mening, maar over de vraag waarom er geen gesprek mogelijk was over eerlijkheid en de kleedkamer. In het interview komt ook Riley Gaines ter sprake als iemand die een soortgelijk verhaal heeft gedeeld. Scanlan moedigt iedereen aan om aan het gesprek deel te nemen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.