Hoe de medische wereld mij in de steek liet — Ritchie Herron — Battle of Ideas 2024
Ritchie Herron spreekt op het Battle of Ideas festival 2024 over hoe de medische wereld hem faalde bij zijn transitie en wat er structureel moet veranderen in genderzorg. Hij plaatst zijn persoonlijke ervaring in de bredere context van institutioneel falen en pleit voor transparantie, wetenschappelijke integriteit en betere bescherming van kwetsbare patiënten.
Over Ritchie Herron
Ritchie Herron spreekt op het Battle of Ideas festival 2024 over zijn ervaring met transitie en de spijt die daarop volgde. Hij vertelt dat hij ruim tweeënhalf jaar geleden in het openbaar begon te spreken over wat hem is overkomen. Zijn boodschap is volgens hemzelf eenvoudig: hij heeft spijt en had de ingreep niet moeten ondergaan. In zijn verhaal geeft hij een openhartige en op punten scherp kritische kijk op de transitie en de chirurgische ingrepen die hij ondervond.
Wat als levensreddend wordt verkocht
Herron keert zich tegen de voorstelling dat genderchirurgie levensreddend zou zijn. Volgens hem is dat niet het geval; hij beschrijft de ingrepen juist als ingrijpend en schadelijk. Hij benoemt expliciet de lichamelijke gevolgen die hij heeft ervaren en die zich volgens hem direct of in de loop der jaren kunnen voordoen. Hij stelt dat de werkelijkheid achter de gebruikte taal verborgen blijft en kiest er daarom voor om in zijn toespraak heel concreet te beschrijven wat hem operatief is aangedaan. Daarbij wijst hij op het risico op weefselversterf, zenuwbeschadiging met verlies van gevoel, incontinentie, bloedingen, pijn en de wanhoop die daarmee gepaard gaat.
Een ongewenste stem in de beweging
Herron vertelt dat zijn spijt niet welkom was in een beweging die zich als allesomvattend presenteert. Toen hij zijn therapeut bij de genderkliniek vertelde dat hij spijt had van de operatie, kreeg hij volgens hem te horen dat hij die spijt niet had en dat het onderdeel was van een aandoening. Affirmatie mocht volgens hem niet ter discussie worden gesteld. Door openlijk te spreken kon hij enerzijds begrijpen wat er was gebeurd en anderen in eenzelfde situatie helpen, maar anderzijds werd hem verweten kwade bedoelingen te hebben. Hij beschrijft hoe critici hem ervan beschuldigden trans personen te willen beperken en hoe detransitioners volgens hen als verwaarloosbaar of als bijkomende schade werden weggezet. Herron stelt dat het aantal mensen dat zich zoals hij voelt groeit, en dat zij voor moeilijke keuzes staan: eerlijk zijn en vrienden of bestaanszekerheid verliezen, of zwijgen.
Verantwoordelijkheid en zwijgen
Tot slot keert Herron zich tegen de verwachting dat hij in stilte de volle schuld op zich neemt. Hij merkt cynisch op dat hem wordt gevraagd niemand anders verantwoordelijk te houden, niet de chirurg, niet de psychiaters die de beoordeling ondertekenden en niet de omgeving die hem aanmoedigde, en er nooit over te spreken. Hij weigert dat. Hij houdt vast aan zijn eigen mening over wat hem is overkomen en benadrukt dat niets van wat anderen zeggen daar verandering in zal brengen.
Bronnen
- YouTube — Ritchie Herron — Battle of Ideas 2024
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.