Waarom gender? — Sasha Ayads weg naar therapie voor gendervragende tieners
Therapeut Sasha Ayad vertelt hoe ze haar specialisatie in therapie voor gendervragende tieners en hun gezinnen heeft ontwikkeld.
Over Sasha Ayad
Sasha Ayad is therapeut en gespecialiseerd in begeleiding van gendervragende tieners en hun gezinnen. In deze video vertelt ze hoe haar loopbaan en interesses haar geleidelijk naar dit werk hebben geleid. Ze rondde haar opleiding psychologie en counseling rond 2009 af, in een tijd waarin het onderwijs over genderkwesties er volgens haar heel anders uitzag dan nu. Tijdens haar studie voelde ze veel mededogen voor mensen die worstelen met genderdysforie, maar ze zegt destijds weinig te hebben geweten over de minder zichtbare kanten van de gendergeneeskunde en over uitkomsten die niet altijd gerapporteerd werden.
Van klaslokaal naar specialisatie
Voordat ze zich op gender richtte, werkte Ayad onder meer met kinderen met autisme, met volwassenen met een verstandelijke beperking en met overlevenden van seksueel misbruik en huiselijk geweld. Rond 2014 en 2015 was ze schoolcounselor op een middelbare school, waar ze de eerste Gay Straight Alliance van de school begeleidde. Daar viel haar op hoe leerlingen op een voor haar nieuwe manier met identiteit omgingen, met taal en begrippen die ze herkende uit online omgevingen. Tegelijk zag ze hoe sommige jongeren in de war raakten over wat het betekent om je een meisje of een jongen te voelen, en merkte ze de toenemende media-aandacht voor het zogenoemde transgenderkind.
Een ervaring die haar aanpak vormde
Ayad beschrijft hoe ze online verhalen van ouders tegenkwam die vertelden dat hun kind plotseling uit de lucht kwam vallen met een nieuwe identiteit, soms samen met vriendinnen. Wat haar vooral verbaasde, was dat sommige ouders door hulpverleners werden aangemoedigd om de identiteit te bevestigen en vervolgens medische stappen te overwegen. Een meisje dat ze al een paar jaar begeleidde, gaf op een gegeven moment aan zich geen meisje meer te voelen. Na zorgvuldige begeleiding namen haar gendergevoelens af en maakte ze meer vrienden op school. Later vertelde het meisje dat ze zich vooral eenzaam had gevoeld en online vriendschappen had gesloten in kringen waar veel over gender werd gesproken; met echte vrienden in haar leven herkende ze zich niet meer in dat beeld.
Een praktijk en steun voor ouders
Ayad besloot dat ze als therapeut iets kon betekenen voor verwarde ouders en collega's, en begon met het schrijven van artikelen en het zien van enkele cliënten naast haar schoolwerk. Nadat ze zich publiek had laten kennen, werd ze overspoeld met e-mails, telefoontjes en voicemails van bezorgde ouders. Ze vertelt ook hoe ze binnen haar schooldistrict opviel dat er trainingen over transgenderkinderen werden uitgerold, terwijl er op de campussen maar enkele jongeren met gendervragen waren tegenover veel andere ingrijpende problemen. Toen een leidinggevende aangaf dat de snelle veranderingen in taal en definities beter aan professionals konden worden overgelaten, besefte Ayad dat ze zelf een gezaghebbende stem in dit veld moest worden om serieus genomen te worden. Ze zette haar eigen praktijk op en verschoof haar werk steeds meer naar het ondersteunen en houvast bieden aan ouders en gezinnen, zodat zij rustiger beslissingen konden nemen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.