Scott Newgent over kinderrechten en de realiteit van transitie
In dit interview gaat Scott Newgent in op de spanning tussen ouderrechten, kinderrechten en de medische industrie rondom gendertransitie.
Over Scott Newgent
In deze aflevering van de Voice of Reason-podcast spreekt Benjamin Boyce met Scott Newgent, een transman die op 42-jarige leeftijd in transitie ging. Newgent vertelt openhartig over zijn eigen weg: opgegroeid met een sportieve vader, later meer in aanraking gekomen met de vrouwelijke kant van de familie, en uiteindelijk een transitie die mede werd ingegeven door een relatie en de sociale druk daaromheen. Hij benadrukt dat hij zelf tevreden is met zijn transitie en die niet zou terugdraaien, maar dat hij sommige beslissingen over chirurgen en procedures anders zou maken. Vanuit die persoonlijke ervaring richt hij zich nu kritisch op de medische transitie van kinderen.
De emotionele en sociale kant van transitie
Newgent stelt dat er weinig wordt gesproken over wat hormonen psychisch en sociaal doen. Hij beschrijft een soort "strijd om dominantie" tussen het lichaamseigen hormoon en het synthetische hormoon, die maanden kan duren. In die periode verandert volgens hem de manier waarop iemand denkt en relaties ervaart: je wordt wakker met het gevoel dat iedereen in je leven is veranderd, terwijl jijzelf degene bent die verandert. Hij vertelt hoe hij van een zelfverzekerde zakenvrouw veranderde in iemand die zijn huis niet meer uit wilde, en pas na een paar jaar zijn houvast terugvond. Ook beschrijft hij de onzekere tussenfase waarin de buitenwereld iemands geslacht niet meer eenduidig kan plaatsen, een periode die voor alle betrokkenen spanning oplevert.
Kinderen, de medische industrie en geld
Het centrale punt van Newgent is dat medische transitie volgens hem geen plek heeft voor kinderen. Hij noemt dit "crimineel" en wijst op financiële belangen die de snelle acceptatie van transitie zouden aanjagen. Hij verwijst naar slechts één langetermijnstudie onder als volwassene gemedicaliseerde transpersonen, waaruit volgens hem blijkt dat suïcidale gedachten het hoogst zijn rond zeven tot tien jaar na transitie, juist als de eerste euforie wegebt en mensen de biologische realiteit onder ogen moeten zien. Hij waarschuwt dat deze periode bij kinderen nog moet komen. Newgent noemt het middel Lupron en stelt dat hormoonblokkers risico's met zich meebrengen voor onder meer botontwikkeling, en dat de langetermijngevolgen voor kinderen onbekend zijn. Hij pleit voor een "watch and wait"-benadering: beslissingen pas wanneer iemand een volgroeid brein heeft en volledige, niet-geromantiseerde informatie krijgt.
Prioriteiten en een nieuwe organisatie
Newgent zegt dat rationele transstemmen volgens hem te weinig in de media klinken en richtte daarom een organisatie op, Trans Rational Educational Voices (TREE Voices), met plannen voor een spreektour langs onder meer Londen, Ierland, Schotland, Australië, Canada en de Verenigde Staten. Hij stelt een volgorde van prioriteiten voor: eerst kinderen beschermen, daarna vrouwen, en pas daarna de rechten van transvolwassenen regelen. Wat vrouwen betreft vindt hij dat transvrouwen niet thuishoren in de vrouwensport. Hij prijst J.K. Rowling om haar moed in dit debat en noemt organisaties zoals Our Duty en 4thWaveNow als plekken waar volgens hem gesprek mogelijk is. Tot slot roept hij jongeren op om kind te mogen zijn en pas als volwassene, met volledige informatie, een eigen keuze te maken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.