Olympisch kampioen Sharron Davies over transgender sporters
Sharron Davies, olympisch zilveren medaillewinaar, legt uit waarom zij al jarenlang strijdt voor de bescherming van vrouwensport.
Over Sharron Davies
Sharron Davies is een Britse olympisch zwemster die haar eerste Olympische Spelen op dertienjarige leeftijd zwom en in Moskou een zilveren medaille won. Na een paar jaar pauze keerde ze terug en kwam ze in 1992 opnieuw uit. Sindsdien is ze als commentator voor de BBC bij twaalf opeenvolgende Olympische Spelen betrokken geweest. Naast het zwemmen werkte ze mee aan diverse Britse televisieprogramma's, waaronder Gladiator en ontbijttelevisie, en schreef ze boeken over zwangerschap en fitness. Toch blijft haar passie het zwemmen en vooral de inzet voor eerlijke sport. In dit interview vertelt ze over haar loopbaan en haar nieuwe boek, dat volgens haar gaat over de strijd om de vrouwensport te beschermen.
De parallel met de Oost-Duitse zwemsters
Davies legt een verband tussen haar eigen ervaring en het huidige debat. In 1980 nam ze het op tegen de Oost-Duitse Petra Schneider, in een tijd waarin Oost-Duitsland een staatsgestuurd dopingprogramma had om vrouwelijke atleten te versterken. Toen de Muur viel in 1989 maakte Davies een documentaire over de bewaarde documentatie. Volgens haar lieten die papieren zien dat het programma gemiddeld een verbetering van ongeveer negen procent opleverde, waarmee gewone atleten tot toppers werden gemaakt. Ze stelt dat ze het verschil tussen natuurlijk en kunstmatig testosteron erkent, maar dat het resultaat hetzelfde is: vrouwen krijgen geen eerlijke sport. Ze benadrukt dat ze begrip en empathie heeft voor mensen met genderdysforie, maar dat een hele sekse niet haar kansen hoeft op te geven.
Eerlijkheid, categorieën en zelfuitsluiting
Voor Davies draait sport om eerlijkheid. Ze wijst erop dat in de mannensport het antidopingagentschap WADA elk klein voordeel probeert tegen te gaan, terwijl van vrouwen wordt verwacht dat ze een groter voordeel accepteren. Ze noemt de open categorie de enige verstandige weg vooruit en stelt dat niemand wordt verbannen, maar simpelweg niet kwalificeert voor een categorie, net zoals zwaargewichtboksers niet in een lichtere klasse uitkomen. Ze waarschuwt ook voor zelfuitsluiting: ouders die hun dochters terugtrekken bij contactsporten vanwege blessurerisico, en groepen zoals moslimvrouwen die niet met mannen kunnen of mogen zwemmen. Volgens haar laat je zo elke andere groep lijden omwille van één minderheid.
Leah Thomas en het beleid van World Aquatics
Davies bespreekt de zaak van zwemster Leah Thomas, die in 2022 een NCAA-titel won. Ze stelt dat Thomas voor de transitie een middmatige zwemster was die daarna meerdere olympische medaillewinnaars versloeg, en noemt dat het bewijs van een biologisch voordeel. In juni 2022 kondigde Fina, nu World Aquatics, aan transgender atleten in de vrouwencategorie niet meer toe te laten en een open categorie te creëren. Davies prijst dat besluit en wijst erop dat het tot stand kwam na een open conferentie en peilingen onder atleten. Ook in andere sporten, zoals het roeien in het Verenigd Koninkrijk, blijkt uit ledenpeilingen een meerderheid voor bescherming van de vrouwencategorie. Ze merkt op dat dit in het VK niet als politiek onderwerp wordt gezien, anders dan in de Verenigde Staten. Volgens haar is Thomas welkom in de open categorie, maar niet goed genoeg om daar te kwalificeren.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.