Sharron Davies: "Het is tijd voor de zwijgende meerderheid om te spreken"
Ter gelegenheid van haar boek "Unfair Play: The Battle For Women''s Sport" spreekt Sharron Davies over hoe de stille meerderheid die bezorgd is over
Over Sharron Davies
Sharron Davies is een Britse oud-zwemster en olympisch medaillewinnaar die zich inzet voor eerlijke vrouwensport. In dit gesprek bespreekt zij haar boek "Unfair Play: The Battle For Women's Sport". Haar standpunt vat zij zelf samen als niet anti-trans, maar pro-vrouw: ze pleit ervoor om bij sportbeslissingen de wetenschap te volgen, zodat vrouwen en meisjes het alleen tegen andere vrouwen en meisjes opnemen.
Een klein deel van de taart
Davies wijst erop dat vrouwensport al een kleine plek inneemt. In het Verenigd Koninkrijk verdienen volgens haar ongeveer duizend vrouwen hun brood met sport, tegenover bijna elfduizend mannen. In de Verenigde Staten zou één procent van de sponsorgelden naar vrouwensport gaan en vier procent van de zendtijd. Tegen die achtergrond vindt zij het frustrerend dat van vrouwen wordt gevraagd plaats te maken voor wat zij een bekend voordeel noemt. Ze verwijst naar achttien peer-reviewed studies die volgens haar geen van alle laten zien dat het voordeel van de mannelijke puberteit kan worden weggenomen.
Een bekend voordeel en de wetenschap
In het gesprek trekt Davies een vergelijking met de doping in de DDR. Volgens de cijfers die zij noemt konden de Oost-Duitsers ongeveer negen procent verbetering bereiken en domineerden ze daarmee toernooien; mannen hebben volgens haar een voordeel van tien tot dertig procent. Ze noemt onderzoek uit Brazilië waaruit zou blijken dat na veertien jaar het voordeel nog niet was verdwenen, en stelt dat het verlagen van testosteron weinig verandert. Als voorbeeld haalt zij een Amerikaanse zwemster aan die als man laag was geklasseerd en binnen een jaar tot de wereldtop ging behoren. Ze prijst World Aquatics en World Athletics omdat die volgens haar de juiste keuze maakten.
Tijd voor de zwijgende meerderheid
Davies betoogt dat het probleem niet alleen in de topsport speelt, maar ook daaronder: van basisscholen met gemengde wedstrijdjes tot recreatieve systemen als Strava en parkrun, waar deelnemers zichzelf kunnen identificeren en records worden overgenomen. Steeds meer sporters spreken zich volgens haar uit. Ze pleit niet voor uitsluiting, maar voor betere opties: extra categorieën, zoals een aparte categorie, of meedoen in de bestaande mannencompetitie. Iedereen zou toegang tot sport moeten hebben, benadrukt zij, maar het is volgens haar tijd voor de zwijgende meerderheid om zich uit te spreken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.