Sharron Davies over transgender sporters: eerlijkheid in vrouwensport
In dit interview op Newstalk bespreekt Sharron Davies de fysiologische verschillen tussen mannen en vrouwen die relevant zijn voor topsport.
Over Sharron Davies
Sharron Davies is een voormalig olympisch zwemster die in dit interview op Newstalk uitlegt waarom zij vindt dat de vrouwencategorie in de sport beschermd moet blijven. Zij vertelt dat ze sinds haar elfde betrokken is bij de internationale sport — dit jaar bijna vijftig jaar — en dat ze twaalf Olympische Spelen heeft meegemaakt. Vanuit die ervaring stelt ze dat ze nog nooit zoveel vijandigheid en haat heeft meegemaakt rond dit onderwerp als nu.
Het prestatieverschil tussen mannen en vrouwen
De kern van haar argument is dat er een groot prestatieverschil bestaat tussen mannelijke en vrouwelijke lichamen. Davies wijst erop dat dit verschil in topsport doorgaans ergens tussen de tien en dertig procent ligt, terwijl wedstrijden op eliteniveau soms worden beslist door honderdsten van een seconde. Volgens haar betekent dat: als dit voordeel wordt weggegeven, kunnen biologische vrouwen hun eigen wedstrijden niet meer winnen. Ze noemt namen als Lia Thomas en Emily Bridges als voorbeelden in de discussie. Tegelijk benadrukt ze dat ze wil dat sport inclusief is, maar dat dit volgens haar niet ten koste mag gaan van gelijke kansen voor vrouwen.
Regels, consultatie en de vergelijking met doping
Davies stelt dat de regels in 2015 zijn veranderd en dat daarvoor een operatie en een lange periode leven als vrouw vereist waren, waardoor de aantallen volgens haar verwaarloosbaar klein waren. Ze merkt op dat de eerste Olympische Spelen waarop transgender atleten konden meedoen Tokyo was, niet Rio 2016. Het tegenargument dat het om een “morele paniek” zou gaan — iets dat volgens haar door Sarah Phillips van het Trans Equality Network Ireland in de uitzending werd aangevoerd — wijst ze af. Ze trekt een vergelijking met doping: er wordt jaarlijks veel geld uitgegeven om het kleinste voordeel via het antidopingbureau tegen te gaan, terwijl een voordeel van vijf tot tien procent in de vrouwensport volgens haar wordt genegeerd. Ook stelt ze dat bij het wijzigen van de regels alleen transactivisten en transatleten zijn geraadpleegd, en vrouwen zelf niet.
Een open en een beschermde categorie
Als oplossing pleit Davies voor twee categorieën: een open, inclusieve en welkome klasse waarin iedereen kan uitkomen, naast een beschermde vrouwencategorie. Op die manier krijgen beide groepen volgens haar gelijke kansen op succes. Zonder zo'n indeling is er volgens haar sprake van discriminatie van mensen die biologisch vrouw zijn. Ze zegt dat dit een respectvol debat vraagt en dat oplossingen niet altijd makkelijk zijn. In het interview vertelt ze ook over de persoonlijke gevolgen van haar standpunt: ze noemt doodsbedreigingen, ook gericht op haar kinderen, en pogingen om haar via sponsoren en werkgevers haar werk te ontnemen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.