Sinead Watson spreekt op de LGB Alliance-conferentie 2021 over haar detransitie
Sinead Watson, een bekende Schotse detransitioner, spreekt op de LGB Alliance-conferentie van 2021 over haar ervaringen met geslachtstransitie en
Over Sinead Watson
Sinead Watson vertelt in deze toespraak op de LGB Alliance-conferentie van 2021 hoe zij zichzelf jarenlang een transman noemde. Ze hekelde het feit dat ze een vrouw was, voelde zich aangetrokken tot andere vrouwen en was gendernon-conform. In plaats van te aanvaarden dat daar niets mis mee is, raakte ze ervan overtuigd dat ze in het verkeerde lichaam was geboren. Volgens haar versterkte de genderkliniek waar ze hulp zocht dat idee. Ze begon aan cross-sekse hormonen, zoals in haar stem te horen is, en onderging een dubbele mastectomie.
Detransitie als LGB-thema
Toen Watson spijt begon te voelen en besloot te detransitioneren, zocht ze contact met andere detransitioners uit verschillende landen. Hun verhalen leken volgens haar opvallend veel op die van haarzelf: de meesten waren lesbisch, homo of biseksueel, of gendernon-conform, of allebei, en velen kampten met andere psychische problemen. Toen ze hierover wilde spreken, kreeg ze te horen dat ze loog en nooit echt trans was geweest, en dat de weinige mensen die detransitioneren dat enkel door transfobie zouden doen. Ze bleef toch spreken, omdat ze dit als een belangrijk probleem voor LGB-mensen ziet.
Wat de studies lieten zien
Watson verwijst naar twee studies over detransitie, een van Elie Vandenbussche en een van Lisa Littman, waarin ze haar eigen verhaal herkende. Bij de 237 detransitioners die op de studie van Vandenbussche reageerden, noemde de meerderheid als reden dat hun genderdysforie samenhing met andere problemen, waaronder de aanvaarding dat ze gewoon LGB waren. In de studie van Littman gaf de meerderheid aan te detransitioneren omdat ze zich comfortabel konden voelen in hun geboortegeslacht; 23 procent transitioneerde aanvankelijk omdat ze hun LGB-zijn niet konden aanvaarden. Volgens Watson vond 45 procent van de respondenten bij Vandenbussche dat ze niet goed waren ingelicht over de gezondheidsgevolgen, en 55 procent bij Littman noemde de evaluatie ontoereikend.
Kritiek op het affirmatieve model
Watson wijt het gebrekkige evaluatieproces aan een aanpak van uitsluitend affirmatie. Volgens haar kun je deze klinieken binnenlopen en zeggen dat je al jaren ernstig depressief en suïcidaal bent omdat je in het verkeerde lichaam geboren bent, en dan hormonen en chirurgie aangeboden krijgen. Ze noemt dat meer dan de helft van de respondenten bij Vandenbussche minstens drie gediagnosticeerde comorbide stoornissen had ten tijde van de evaluatie, vooral depressieve en angststoornissen zoals PTSS, en dat een deel detransitioneerde omdat hun dysforie door trauma, misbruik of andere psychische problemen bleek te zijn veroorzaakt. Ze benadrukt dat cross-sekse hormonen deels terug te draaien zijn, maar chirurgie niet, en roept op om samen op te staan voor LGB-mensen en kwetsbare mensen met psychische problemen, die moeten weten dat er niets mis met hen is.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.