4 jaar spijt als transvrouw — reactie op jonge detransitioner
Iemand die vier jaar geleden detransitioneerde reageert op het verhaal van een jonge detransitioner en deelt hoe de spijt en het herstelproces er na jaren uitziet. Een inkijk in het lange-termijn leven na detransitie en de voortdurende uitdagingen van het verwerken van onomkeerbare medische beslissingen.
Over deze reactievideo
In deze Engelstalige reactievideo bekijkt de maker — zelf iemand die vier jaar geleden detransitioneerde — het verhaal van Noah, een 22-jarige detransitioner. Noah is volgens de video biologisch mannelijk, transitioneerde op 18-jarige leeftijd om als vrouw te leven en keerde ongeveer een half jaar voor de opname terug naar het leven als man. Hij gebruikte ruim vier jaar oestrogeen. De maker plaatst Noahs woorden naast de eigen ervaring en gaat in op wat spijt en herstel op de langere termijn kunnen betekenen.
Noahs verhaal en gevolgen
Noah beschrijft zijn transitie als de grootste vergissing van zijn leven. De wens om te transitioneren dreef volgens hem een wig tussen hem en zijn ouders, met wie hij naar eigen zeggen nauw verbonden was. Zijn eerste studiejaar viel samen met de coronaperiode, waarin hij moeite had om contact te maken. Hij noemt blijvende lichamelijke gevolgen van het oestrogeen, een eerder ondergane gezichtsfeminisatie-operatie, en het feit dat zijn vruchtbaarheid voor hem onzeker is. Hij vergelijkt zijn ervaring met een boom die vier en een half jaar de verkeerde kant op groeide en zegt zich verkleind te voelen. Tegelijk benadrukt hij dat het terugkeren een belangrijke stap in zijn herstel was.
Authenticiteit en het ontstaan van dysforie
Een kernpunt in de video is het idee van authenticiteit. Noah vertelt dat hij destijds geloofde dat hij een vrouw was en dacht authentiek te zijn door zijn manier van spreken, lopen en kleden aan te passen, terwijl hij achteraf het gevoel heeft een rol te hebben gespeeld. Hij stelt dat zijn genderdysforie eerder voortkwam uit zijn trans-identiteit dan andersom: toen het onderliggende verlangen wegviel, verdween volgens hem ook de dysforie. De maker herkent dat sommige mensen psychisch leed verwarren met genderdysforie en zegt zelf juist dysforie te blijven ervaren ongeacht overtuigingen. Beiden bespreken de DSM-5-definitie van genderdysforie en de criteria die daarbij horen.
Identiteit, gatekeeping en zorg
Noah zegt zich niet als man te identificeren, maar zichzelf simpelweg als man te beschouwen omdat hij mannelijk is — voor hem is geen identificatie nodig. De maker pleit ervoor beter te luisteren naar detransitioners en naar de werkelijke klachten van mensen die denken trans te zijn. Volgens de video laat het bestaan van detransitioners zien dat niet iedereen die zich als trans identificeert baat heeft bij een medische transitie, en dat er behoefte is aan zorgvuldige beoordeling vooraf. De maker zegt de eigen aanpak meer op psychische gezondheid te richten, om het onderscheid tussen genderdysforie en andere problematiek scherper te krijgen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.