Stella O'Malley over genderideologie op scholen — GB News
In dit interview op GB News bespreekt Stella O'Malley hoe genderideologie scholen is binnengedrongen en welk effect dat heeft op kwetsbare jongeren. Ze wijst op de discrepantie tussen wat scholen leren en wat wetenschappelijk onderbouwd is. O'Malley pleit voor meer bescherming van kinderen door ouders en leraren beter te informeren.
Over Stella O'Malley
Stella O'Malley is psychotherapeut en directeur van Genspect, een organisatie die naar eigen zeggen verstandige richtlijnen biedt aan scholen en clinici. In dit interview op GB News bespreekt ze hoe denkbeelden over gender hun weg hebben gevonden naar het Britse onderwijs. De aanleiding is een nieuwsverhaal over kinderen in het Verenigd Koninkrijk die zich identificeren als een kat, een paard, een dinosaurus of zelfs een maan, en een lerares in East Sussex die een dertienjarig meisje "verachtelijk" noemde omdat het niet wilde accepteren dat een klasgenoot zich als kat identificeerde.
Beleid gevormd door activisten
Volgens O'Malley is veel van het schoolbeleid gevormd door activisten, terwijl onderwijsdepartementen in verschillende landen achter de feiten aan lopen. Leraren gaan er volgens haar van uit dat het juist is om voornamen en voornaamwoorden van elk kind aan te passen zodra een kind dat wil, zonder te controleren of daar bewijs of onderzoek voor bestaat. Ze stelt dat dit nooit eerder is gedaan en dat verschijnselen als neopronouns nieuw zijn. O'Malley zegt sympathie te hebben voor leraren, die naar haar mening in een vacuüm van informatie opereren. Ze wijst erop dat scholen vaak een "lokale expert" inhuren voor workshops, en dat dat geregeld een activistische lobbygroep met één theorie blijkt te zijn. Haar oproep is dat het onderwijsdepartement beleid maakt dat verstandig is en geworteld in bewijs, in plaats van in nieuwe, nog niet eerder beproefde ideeën.
Kwetsbare kinderen en het gezin
O'Malley maakt een onderscheid tussen kinderen die voor de grap zeggen dat ze een paard of kat zijn, en kinderen die kwetsbaar zijn en er diep in meegaan. Sommige kinderen hebben volgens haar moeite met verwerken of worden voor onverdraagzaam uitgemaakt als ze een nieuwe naam of voornaamwoord niet overnemen. Ze noemt dat bij kwetsbare kinderen, vaak met autisme of andere uitdagende behoeften, zich tragedies voltrekken: zij zoeken medicalisering, kunnen uiteindelijk een mastectomie ondergaan en kunnen sterk geloven dat ze een ander persoon kunnen worden. Ze wijst er ook op dat de aanpak op school ouders kan ondermijnen, wanneer een kind thuis anders wordt benaderd dan gedurende de schooluren.
Spreken durven en het bredere plaatje
O'Malley beschrijft dat veel mensen met bedenkingen zich niet durven uit te spreken, omdat de onlinewereld volgens haar vol vitriool zit en luidruchtige tegenstanders zich pestend kunnen opstellen. Daardoor voelen verstandige stemmen zich volgens haar belaagd en bang, terwijl één narratief wordt verspreid. Ze schetst een groep verloren en eenzame kinderen die iets anders willen zijn en zich vastgrijpen aan wat er voorbijkomt. De interviewer oppert tot slot een mogelijk verband met schermgebruik en games op jonge leeftijd, en het idee dat kinderen voortdurend fantasie voorgeschoteld krijgen; O'Malley en de presentator besluiten het gesprek later voort te zetten.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.