Zelfhaat en genderidentiteit — Stella O'Malley over de psychologie achter trans-identificatie
Therapeut Stella O'Malley bespreekt de psychologische verbinding tussen zelfhaat en trans-identificatie bij jongeren.
Over Stella O'Malley
Stella O'Malley is psychotherapeut met zo'n twintig jaar ervaring en oprichter en directeur van Genspect. Ze schrijft voor Spiked en werkt aan een PhD over dit onderwerp. In dit gesprek vertelt ze hoe haar leven een onverwachte wending nam: jarenlang werkte ze als algemeen psychotherapeut in landelijk Ierland en schreef ze boeken over opvoeding, waaronder Cotton Wool Kids. Vanuit haar eigen jeugdervaring volgde ze het thema gendertransitie altijd al. In 2017 schreef ze een artikel over haar kindertijd, presenteerde daarna een Channel 4-documentaire over de sterke stijging van het aantal meisjes dat medische transitie zocht, en werd vervolgens overspoeld met reacties van spijtoptanten, ongeruste ouders en detransitioners.
Zelfhaat als kern van de jeugdervaring
O'Malley vertelt dat ze als kind sterk de overtuiging had een jongen te zijn, en dat dit volgens haar kwalitatief anders was dan het zijn van een tomboy. Ze beschrijft zichzelf toen als een ongelukkig kind uit een ongelukkig gezin, en benoemt zelfhaat als de donkere kern van die ervaring. Ze had een afkeer van meisjes, vrouwen en het vrouwelijk lichaam, en haatte de puberteit. Ze zegt dat ze er later overheen groeide en zich met zichzelf verzoende. Naar eigen zeggen groeit een groot deel van de kinderen met zulke gevoelens er vanzelf overheen, en wordt een aanzienlijk deel van hen later homoseksueel. Volgens haar wordt deze natuurlijke ontwikkeling juist geblokkeerd wanneer kinderen medicatie krijgen.
Puberteitsremmers en stilgezette ontwikkeling
O'Malley legt uit dat puberteitsremmers de ontwikkeling niet pauzeren maar stilzetten. Zonder seksuele ontwaking blijven verliefdheden, het loslaten van de ouders en het rijpen van de hersenen uit, waardoor een kind volgens haar in een staat van kindertijd verstijft terwijl het chronologisch ouder wordt. Ze noemt dit een ingrijpende interventie die leidt tot onvruchtbaarheid en vaak tot verdere medische transitie. Juist de seksuele ontwaking, stelt ze, is het proces dat iemand uiteindelijk met het eigen lichaam verzoent. Daarom noemt ze het tegenovergestelde van vriendelijkheid om dit proces bij kinderen stop te zetten.
Sociale besmetting, internet en het werk van Genspect
O'Malley beschrijft sociale besmetting als een reëel en diep gevoeld fenomeen, vergelijkbaar met de manier waarop zelfmoord en anorexia zich kunnen verspreiden. Vooral online platforms en algoritmes versterken dit bij ongelukkige, vaak eenzame tieners met meer autistische trekken en ADHD-kenmerken. Daarnaast noemt ze gendertheorie in het onderwijs en een kleine groep kinderen zoals zijzelf. Ze plaatst dit in een bredere context van een opvoedings- en therapie-industrie en de invloed van smartphones en sociale media, en verwijst naar het werk van Jonathan Haidt. Via Genspect biedt ze een niet-gemedicaliseerde benadering van genderdysforie, met online bijeenkomsten voor ouders en detransitioners en het initiatief Beyond Trans.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.