Stella O'Malley en Sasha Ayad: vragen over gender bij Benjamin Boyce
Therapeuten Stella O'Malley en Sasha Ayad bespreken met Benjamin Boyce hun kritische kijk op genderbehandeling en de psychologische factoren achter genderdysforie bij jongeren. Een inhoudelijk gesprek over wat het zorgsysteem beter kan doen voor kinderen en jongeren die worstelen met hun genderidentiteit. O'Malley en Ayad leggen uit waarom zij voor een explorerende in plaats van affirmerende benadering pleiten.
Over Stella O'Malley en Sasha Ayad
In deze aflevering van Benjamin Boyce zijn therapeuten Stella O'Malley en Sasha Ayad te gast. Zij zijn de presentatoren van de podcast Gender: A Wider Lens en werken in hun eigen praktijk vooral met adolescenten en hun ouders. Het gesprek is informeel en vrij associatief: in plaats van een strak interview praten de drie over hun ervaringen, hun werk en de cultuur rondom genderkwesties. O'Malley komt uit Ierland, Ayad heeft een Egyptische achtergrond. Beiden benadrukken dat ze als zelfstandige therapeuten meer vrijheid hebben om vragend en zorgvuldig te werken dan zij in een instelling met vaste protocollen zouden hebben.
Onafhankelijke praktijk en een onderzoekende benadering
O'Malley en Ayad leggen uit waarom hun positie als zelfstandige therapeut belangrijk is. Wie in een ziekenhuissysteem werkt, moet volgens hen vaak een vastgesteld protocol volgen en heeft te maken met een beperkt aantal sessies en gestandaardiseerde behandelmethodes. In een eigen praktijk is er ruimte om nieuwsgierig en genuanceerd te kijken naar wat een kind werkelijk nodig heeft. Tegelijk vinden ze dat veel kinderen onnodig naar therapie worden gestuurd. Ze zien ook veel waarde in het werken met ouders, die volgens hen vaak alleen komen te staan en slecht worden bejegend met de boodschap dat ze hun kind "gewoon" moeten opvoeden. O'Malley vertelt over verhalen van ouders die wél grenzen stelden en toch machteloos stonden, en stelt dat het zelden zo eenvoudig is als buitenstaanders denken.
Online conflict, anonimiteit en het werken met ouders
Een groot deel van het gesprek gaat over de felle reacties die O'Malley online ontvangt. Opvallend is volgens haar dat ze nauwelijks kritische e-mails krijgt, terwijl er op X (Twitter) veel verontwaardiging is, vaak van anonieme accounts. Ze vertelt dat ze bij een ontmoeting in het echt mensen aantrof die veel rustiger en verlegener waren dan hun online toon. Ayad merkt op dat juist mensen die in het dagelijks leven moeite hebben met assertiviteit zich online soms heftig gedragen, en dat anonimiteit dat versterkt. O'Malley wil zich naar eigen zeggen niet terugtrekken, omdat ze het gedrag als pesterij ziet. Ze verwijst daarbij naar haar eigen werk over pesten en het idee dat iemand die eenmaal "ontmenselijkt" is, moeilijk weer als mens wordt gezien.
Genderdysforie, uiterlijk en het boek voor ouders
Inhoudelijk bespreken de drie hoe uiterlijk en schoonheidscultuur een rol kunnen spelen bij genderdysforie bij meisjes. Ayad beschrijft een type meisje dat eerst sterk bezig is met make-up, haar en kleding, en zich na een nare ervaring juist afkeert van die vrouwelijke uitstraling. Tegelijk waarschuwt zij ervoor om de wens om met schoonheid bezig te zijn helemaal af te wijzen, omdat plezier in vorm, kleur en esthetiek een natuurlijk deel van mens-zijn is. Ze spreken ook over hoe sterk geseksualiseerde kleding en de aandacht van mannen het voor jonge meisjes ingewikkeld maken, en over het belang van grenzen voor jongeren. Tot slot vertellen O'Malley en Ayad over hun boek "When Kids Say They're Trans", bedoeld als houvast voor ouders, en over de keuze rond de titel. Ze blikken vooruit op hun podcastseizoen, geplande workshops en het gevoel dat het maatschappelijke gesprek over dit onderwerp langzaam verandert.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.