Ex-Tavistock-medewerkers willen hormonen blijven voorschrijven via Gender Plus
Voormalig Tavistock-personeel heeft toestemming gevraagd om hormonen te blijven voorschrijven aan transjongeren via de nieuwe kliniek Gender Plus. Critici maken zich zorgen dat dezelfde problemen zich herhalen bij de nieuwe aanbieder, aangezien dezelfde zorgverleners betrokken zijn die eerder onder vuur lagen. De situatie roept vragen op over of de Britse hervormingen van genderzorg voor jongeren werkelijk iets veranderen.
Over dr. Aidan Kelly en Gender Plus
In dit interview komt dr. Aidan Kelly aan het woord, klinisch psycholoog en directeur van Gender Plus, een onafhankelijke (niet-NHS) genderdienst. Volgens hem bestaat het team grotendeels uit clinici die binnen de gendertak van de NHS hebben gewerkt of dat nog doen. Gender Plus biedt naar eigen zeggen het volledige pakket dat je van een genderdienst zou verwachten: psychologische beoordeling en ondersteuning, aanbevelingen rond medische behandelingen zoals hormonen, en doorverwijzingen voor operaties. In het najaar wil de dienst een eigen hormoonkliniek starten, zodat begeleiding en voorschrijven onder één dak vallen. Kelly positioneert zichzelf nadrukkelijk in wat hij het "middenveld" noemt en wil weg blijven van uitersten.
Het beoordelingsproces en de leeftijdsgrenzen
Kelly beschrijft een proces dat begint met een zelfaanmelding via de website en vragenlijsten, gevolgd door als richtlijn maandelijkse gesprekken gedurende ongeveer zes maanden. Daarbij worden ouders of verzorgers betrokken en is er aparte ruimte voor de jongere zelf. Hij benadrukt dat hij geen "kristallen bol" heeft en spreekt over "veilige risico's": ook niets doen is volgens hem een keuze met gevolgen. Onder de acht jaar ziet de dienst zelden iemand, en bij jonge kinderen draait het meer om werk met ouders en het netwerk dan om directe interventie. Operaties worden in het Verenigd Koninkrijk niet aangeboden onder de 18 jaar; Gender Plus houdt zich daaraan. De hormoonkliniek zou starten voor jongeren van 16 jaar en ouder, waarbij Kelly stelt dat puberteitsremmers op die leeftijd minder waarde hebben en niet als losstaande behandeling worden ingezet.
Toename verwijzingen, neurodiversiteit en regulering
De interviewer wijst op de sterke stijging van verwijzingen naar de Tavistock-dienst (GIDS): van 50 in 2009 naar 2500 in 2020. Kelly noemt als factor onder meer dat de dienst vanaf 2012 nationaal werd gefinancierd, waardoor verwijzen eenvoudiger werd, en wijst erop dat eenzelfde internationale trend zichtbaar is. Hij zegt dat niemand precies weet waarom de aantallen groeien. Ook komt ter sprake dat volgens de Cass Review een derde van de verwezen jongeren autisme of een andere vorm van neurodiversiteit had; Kelly stelt dat onbekend is wat maakt dat iemand transgender is, en dat neurodiversiteit en genderdysforie naast elkaar kunnen bestaan, wat zorgvuldige screening volgens hem belangrijk maakt. Hij legt uit dat de psychologische tak van Gender Plus niet onder de Care Quality Commission (CQC) valt omdat die geen medische dienst is, terwijl voor de hormoonkliniek wel een CQC-aanvraag liep.
Detransitie, spijt en kritische vragen
De interviewer confronteert Kelly met getuigenissen van detransitioners. Aangehaald worden Richie Herron, die zegt dat hij pas laat besefte dat de gevolgen permanent zijn en dat hij niet kan geloven dat dit hem werd toegestaan ondanks waarschuwingssignalen, en Sinead Watson, die na ruim vier jaar testosteron rond haar 27e terugkeerde naar leven als vrouw en spreekt over blijvend ongemak en gevoelloosheid na een dubbele borstamputatie. Op de vraag of hij kan garanderen dat geen enkele jongere later zal detransitioneren, antwoordt Kelly dat niemand dat kan garanderen en dat hij zich zorgen zou maken als iemand dat wél beloofde. Hij noemt een studie uit een Londense volwassenenkliniek die spijt op ongeveer één procent plaatste, voegt eraan toe dat dit geen goed onderzocht gebied is, en erkent dat detransitioners een belangrijke groep zijn die bescherming en zorg verdient. Hij wijst binaire standpunten af en pleit voor een voorzichtige, holistische benadering.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.