De vijf jaar lange weg naar het verbod op puberteitsblokkeerders
De vijf jaar lange weg naar het verbod op puberteitsblokkeerders
Over Lucy Bannerman en The Times
In deze aflevering van de podcast The Story vertelt Lucy Bannerman, nieuwsverslaggever en feature-writer bij The Times, over haar vijf jaar lange onderzoek naar puberteitsblokkeerders. Aanleiding is de aankondiging van de NHS dat puberteitsblokkeerders niet langer worden voorgeschreven aan kinderen met genderdysforie, omdat er onvoldoende bewijs is dat deze middelen veilig zijn. Voortaan worden ze alleen nog binnen klinische studies gegeven. Bannerman volgt het onderwerp al zo'n vijf à zes jaar en plaatste in april 2019 een onderzoek op de voorpagina van The Times dat veel latere berichtgeving in gang zette.
Wat puberteitsblokkeerders doen
Puberteitsblokkeerders onderdrukken de geslachtshormonen die zorgen voor lichamelijke veranderingen tijdens de puberteit, zoals borstontwikkeling of gezichtsbeharing. De geregistreerde toepassing is voor kinderen die abnormaal vroeg in de puberteit komen. De omstreden toepassing is het off-label gebruik bij jongeren die verward zijn over hun genderidentiteit; daarbij werden de middelen vaak gepresenteerd als een onschuldige "pauzeknop". Volgens Bannerman is dat beeld niet houdbaar, omdat er onvoldoende bewijs is over de langetermijngevolgen. Ze noemt zorgen over invloed op de ontwikkeling van hersenen en botten, en wijst erop dat het uitstellen van de ontwikkeling ook gevolgen heeft voor het verkennen van seksualiteit. Een jongere die zij sprak vertelde geen gevoelens van aantrekking te hebben ervaren terwijl leeftijdsgenoten hun eerste relaties beleefden.
De gids-kliniek en het gebrek aan gegevens
De middelen werden sinds 2011 voorgeschreven aan honderden kinderen onder de zestien bij de gender identity development service (gids) van de Tavistock and Portman NHS Foundation Trust in Noord-Londen. Bannerman beschrijft een sterke toename van verwijzingen: van 94 in 2010 naar meer dan 2.500 in 2019, met een verschuiving van vooral jonge jongens naar een meerderheid jonge meisjes in nood. Volgens haar bewaarde de kliniek nauwelijks gegevens over wat er met de behandelde kinderen gebeurde. Bijna alle kinderen die blokkeerders kregen, gingen later over op cross-sekshormonen, die sterker en onomkeerbaar zijn en tot onvruchtbaarheid kunnen leiden. Clinici die haar off the record spraken — vaak zelf homoseksueel — maakten zich zorgen dat kinderen die mogelijk worstelden met hun seksualiteit gemedicaliseerd werden zonder voldoende onderzoek naar andere oorzaken van hun leed.
Van rechtszaak naar het Cass-onderzoek
In 2020 bracht de rechtszaak van Keira Bell, die op haar zestiende met blokkeerders begon en later spijt kreeg van haar transitie, het gebrek aan cijfers verder aan het licht. Rechters vroegen herhaaldelijk naar gegevens die de kliniek niet kon leveren. Daarna werd de gepensioneerde kinderarts dr. Hilary Cass gevraagd om de zorg te onderzoeken. Zij vond gaten in de bewijsbasis voor vrijwel alle aspecten van de genderzorg voor jongeren en deed aanbevelingen, waaronder het doorbreken van het monopolie van gids en een meer holistische aanpak. Op 31 maart sluit gids en komen er twee nieuwe centra, in Londen en Liverpool. Bannerman wijst erop dat oud-medewerkers naar de private sector zijn gegaan en dat onzeker blijft waar families terechtkomen. Ze noemt het verhaal een waarschuwing om bij beladen onderwerpen naar het bewijs te blijven kijken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.