De WPATH-bestanden — interne communicatie van genderorganisatie onthuld
De WPATH Files zijn gelekte interne communicatie van de World Professional Association for Transgender Health — de organisatie die de internationale
Over Mia Hughes en de WPATH Files
In deze aflevering van "Conversations with the Voice of Reason" spreekt presentator Benjamin Boyce met Mia Ashton (Mia Hughes), auteur van de WPATH Files. WPATH staat voor de World Professional Association for Transgender Health, de organisatie die de zogeheten standards of care voor transgenderzorg heeft opgesteld die door grote medische verenigingen worden gevolgd. Via Michael Shellenberger kreeg Hughes interne documenten van WPATH in handen. Ze beschrijft hoe het project zich ontwikkelde: eerst als artikelreeks voor Shellenbergers Substack "Public", later als rapport voor zijn organisatie Environmental Progress, dat in maart werd uitgebracht. Voor het rapport las ze naar eigen zeggen honderden wetenschappelijke studies en bouwde ze een historisch verhaal rond de woorden van WPATH-leden zelf.
Wat de gelekte documenten laten zien
De bestanden bestaan volgens Hughes uit screenshots van gesprekken op een intern forum (Doc Matter) waarop WPATH-leden samenkomen. Ze beslaan ongeveer de periode 2021 tot 2023, met latere batches die niet meer in het rapport pasten maar wel zijn gepubliceerd. Hughes beschrijft het forum als een mengeling van chirurgen, endocrinologen, therapeuten, mensenrechtenadvocaten en activisten. In de gesprekken worden moeilijke casussen besproken — patiënten met bijvoorbeeld ernstige depressie of een eetstoornis — waarbij twijfels volgens haar vaak terzijde worden geschoven en doorverwijzing voor ingrepen de norm lijkt. Ze noemt voorbeelden zoals gesprekken over detransitie, waarbij detransitie soms wordt omschreven als een volgende stap in de "gender journey". Eén Ontario-arts noemt ze als uitzondering die wel wijst op het leed van detransitioners.
Historische context en vergelijking met eerdere schandalen
Hughes schetst een geschiedenis van geslachtsbevestigende geneeskunde, beginnend met vroege experimenten in het begin van de twintigste eeuw, via het instituut van Hirschfeld in Duitsland, de heropleving in de jaren vijftig rond Harry Benjamin en Christine Jorgensen, tot de ideologische wending rond de eeuwwisseling waarin de geneeskunde samensmolt met een politieke bewegingsstrijd. Ze bespreekt het ontstaan van het concept "transgenderkind", dat volgens haar pas mogelijk werd door puberteitsremmers, en verwijst naar het Britse NHS-besluit en de Canadese provincie Alberta die het gebruik buiten klinische trials hebben beperkt. In haar rapport vergelijkt ze de huidige praktijk met eerdere medische dwalingen zoals lobotomieën, het verwijderen van gezonde eierstokken in de negentiende eeuw en de wens tot amputatie van gezonde ledematen.
Maatschappelijke spanningen
In het gesprek komt ook een Ontario-zaak aan bod waarin een non-binair persoon een tweede set genitaliën via de openbare ziektekostenverzekering vergoed wilde krijgen, met een beroep op het Canadese verbod op conversietherapie uit 2021. Daarnaast bespreekt Hughes een onderzoek van Radio-Canada, waarbij een veertienjarige actrice undercover een genderkliniek in Quebec bezocht en volgens het verslag binnen enkele minuten richting testosteron en operaties werd geleid. Ze verwijst naar een reactie van activisten daarop en naar het werk van Jennifer Bilek over de financiële kant, die ze buiten haar eigen rapport hield. Hughes benadrukt het onderscheid tussen genderexpressie, die ze ruimte wil geven, en de diagnose genderdysforie, waarvan zij betwijfelt of die mensen helpt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.