Wat zijn de WPATH-bestanden en wat onthullen ze?
In maart 2024 werden interne documenten van de World Professional Association for Transgender Health (WPATH) gelekt, gepubliceerd door het Environmental
Over de reportage en de WPATH-bestanden
Deze Engelstalige nieuwsreportage behandelt de gelekte WPATH-bestanden: interne berichten en opgenomen videoconferenties van de World Professional Association for Transgender Health, wereldwijd toonaangevend op het gebied van gendergeneeskunde en via de NHS ook invloedrijk in het Verenigd Koninkrijk. De presentator spreekt met de twee journalisten die de lekken naar buiten brachten: Michael Shellenberger van de denktank Environmental Progress, aan wie de bestanden werden gelekt, en Mia Hughes, die er een uitgebreid rapport over schreef met de titel "The WPATH Files". In de uitzending wordt opgemerkt dat sommige onderwerpen verontrustend zijn.
Het affirmatieve model ter discussie
De reportage opent met een schets van wat het "gender affirmative model" wordt genoemd: wanneer een kind zegt in het verkeerde lichaam te zitten, worden die gevoelens volgens deze benadering direct bevestigd en kan een traject volgen van eerst puberteitsremmers, daarna cross-sekse hormonen en in sommige gevallen onomkeerbare chirurgie. Voorstanders noemen dit model evidence-based; critici stellen dat het pseudowetenschap is en dat het neerkomt op medische experimenten op een hele generatie kinderen. Volgens de sprekers laten de gelekte materialen zien dat behandelaars zelf erkennen dat veel van deze ingrepen experimenteel zijn.
Informed consent en kwetsbare patiënten
Een centraal punt is geïnformeerde toestemming. In de getoonde fragmenten bespreken behandelaars dat veel jongeren de gevolgen niet overzien; een clinicus vergelijkt het uitleggen aan een veertienjarige met praten over diabetescomplicaties met een tiener die zich onsterfelijk waant. Een ander geeft aan verstoord te raken wanneer ouders niet kunnen vertellen wat ze zouden moeten weten over een ingreep waarvoor ze tekenden. Shellenberger stelt dat de behandelaars hiermee erkennen dat zij geen geïnformeerde toestemming verkrijgen, terwijl dat een fundament van medische ethiek is, naast "do no harm". Hughes beschrijft het beeld dat in de fora oprijst: niet een wetenschappelijke groep, maar volgens haar politiek activisme, waarbij twijfel en voorzichtigheid worden weggewuifd. Genoemd worden moeilijke casussen, zoals een ontwikkelingsachtergebleven dertienjarige op puberteitsremmers, en patiënten met onder meer levertumoren en ernstige psychische klachten, waarbij steevast tot hormonen en chirurgie wordt aangemoedigd.
Een voorbeeld uit Quebec en de reactie van WPATH
Hughes verwijst tot slot naar onderzoeksjournalistiek in Quebec, waarbij de Franstalige CBC een actrice als veertienjarige liet poseren. Die zei online over transgender te hebben gelezen en een eetstoornis te hebben; volgens Hughes werd zij binnen negen minuten, zonder aanwezigheid of toestemming van ouders, goedgekeurd voor testosteron. De clinicus zou hebben verwezen naar het volgen van de WPATH-standaarden en gesteld hebben dat het om de kwaliteit van de beoordeling gaat, niet de duur. De presentator benadrukt aan het einde dat de gelekte opnames en berichten de opvattingen van bepaalde WPATH-leden weergeven en niet die van de organisatie als geheel, dat WPATH de interpretatie van de auteur waarschijnlijk zou betwisten, en dat WPATH na uitnodiging niet wilde verschijnen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.