Uitgelekte WPATH-bestanden — breaking news (Gender A Wider Lens)
De podcast Gender A Wider Lens bespreekt als eerste de uitgelekte WPATH-bestanden, interne documenten van de World Professional Association for
Over Gender A Wider Lens en de WPATH-bestanden
In deze aflevering van de podcast Gender A Wider Lens bespreken Sasha Ayad en Stella O'Malley samen met arts Carey Mendoza de uitgelekte WPATH-bestanden, op de avond dat deze openbaar werden gemaakt. WPATH staat voor de World Professional Association for Transgender Health. Sasha Ayad is therapeut in de Verenigde Staten en werkt al meer dan vijftien jaar met adolescenten, sinds 2016 ook met jongeren met genderdysforie en hun gezinnen. Stella O'Malley is psychotherapeut in Ierland en directeur van Genspect. Carey Mendoza is spoedeisende-hulparts met ongeveer 25 jaar ervaring en werkt aan medische thema's binnen de organisatie FAIR. De bestanden werden naar journalist Michael Shellenberger gelekt, die eerder de zogeheten Twitter Files publiceerde; Mia Hughes schreef het begeleidende rapport.
Wat is WPATH en waarom is het belangrijk
Volgens de sprekers is WPATH centraal in vrijwel alles wat met gendertransitie te maken heeft. De organisatie begon in 1978 als HBIGDA, de Harry Benjamin International Gender Dysphoria Association, en bracht vanaf 1979 standards of care uit. In die vroege jaren werkten clinici en transgender personen samen. Rond 2000-2001, tijdens de overgang van standard of care 5 naar 6, zou volgens hen activisme steeds meer invloed krijgen: waar eerst twee verwijsbrieven nodig waren, werd dat er één. In 2007 werd de naam veranderd in WPATH. Met standard of care 7 (2012) kwam het affirmatieve model, waarbij therapie volgens O'Malley verschoof van een proces met diepgang naar het faciliteren van medische transitie. Standard of care 8 (2022) zou volgens hen leeftijdsgrenzen voor interventies hebben verwijderd en het ethiek-hoofdstuk hebben geschrapt, mede om verzekeringsdekking mogelijk te maken. De sprekers stellen dat de naar buiten gebrachte standaarden bepalend zijn voor wat verzekeraars vergoeden en hoe medische associaties zich opstellen.
Wat de interne gesprekken volgens de sprekers tonen
De sprekers beschrijven dat de uitgelekte gesprekken een verschil laten zien tussen het publieke gezicht van WPATH en de interne discussies. Ze noemen een gesprek over een patiënt met een dissociatieve identiteitsstoornis, waarbij collega's bespreken hoe je toestemming krijgt van de verschillende persoonlijkheden om later niet aangeklaagd te worden. Ook noemen ze een voorbeeld waarin een clinicus beschrijft mensen met onder meer een depressieve stoornis, complexe PTSS of dakloosheid te hebben doorverwezen voor ingrepen. Volgens Mendoza ondermijnen zulke gesprekken het begrip informed consent, zeker wanneer het gaat om kinderen of ouders met weinig medische kennis. Verder bespreken ze passages over mogelijke bijwerkingen, zoals een verwijzing naar levertumoren in verband met hormonen, en complicaties bij operaties. O'Malley verwijst naar de oorspronkelijke Nederlandse studie en stelt dat in een vroege cohort een deelnemer overleed na complicaties. De sprekers benadrukken dat ze niets aan de bestanden hebben toegevoegd, dat de documenten vrij toegankelijk zijn via Michael Shellenbergers organisatie Environmental Progress, en dat ze hopen dat de publicatie een keerpunt vormt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.