Eén van de zwaarste, en vaakst onderbelichte, gevolgen van puberteitsremmers betreft de vruchtbaarheid. De geslachtscellen rijpen tijdens de puberteit. Wie die fase stilzet en vervolgens doorgaat naar cross-sekse hormonen, doorloopt die rijping nooit. Voor een kind dat nog geen kinderwens kan overzien, is dat een onomkeerbare keuze.

De rijping die nooit plaatsvindt

Bij een vroege start van puberteitsremmers, gevolgd door cross-sekse hormonen, komt de natuurlijke rijping van eicellen of zaadcellen niet op gang. Bij jongens die voor de spermarijping starten, is er geen volgroeid zaad om in te vriezen; bij meisjes is eiceloogst voor de puberteit niet realistisch. Daarmee vervalt voor een deel van deze kinderen de mogelijkheid van biologisch eigen nageslacht, of wordt die afhankelijk van experimentele technieken.

Seksuele functie en ontwikkeling

Ook de seksuele ontwikkeling wordt geraakt. Het uitblijven van de puberteit betekent dat de genitale ontwikkeling stilstaat en dat de seksuele beleving zich niet op de gebruikelijke manier ontwikkelt. Bij jongens die later een vaginoplastiek ondergaan, kan onvolgroeid genitaal weefsel de chirurgische mogelijkheden beperken. De Cass Review benoemt het verlies van toekomstige seksuele functie en vruchtbaarheid als een serieus en onderschat probleem.

Bronnen bij dit deel

• Cass Review — Final Report (2024)
• Taylor, J. et al. — Interventions to suppress puberty, Archives of Disease in Childhood (2024)

---

→ Volgende: Doorstroom naar hormonen.