"Vanuit het begin bij het VUmc was het: jij bent transgender, punt. En de rest telde niet."

Dit verhaal is gebaseerd op de reportage van EenVandaag (AVROTROS, gepubliceerd 20 juni 2024). Sam koos ervoor alleen zijn voornaam te gebruiken.

Op zijn zestiende ontdekte Sam dat hij op mannen viel. Hij wilde dat gevoel niet. Zijn zelfhaat groeide. Toen zag hij op tv een programma over een transgender jongen. "Misschien was dit de oplossing", dacht hij. "Een nieuw leven als iemand anders beginnen."

Genderkliniek: "Jij bent transgender, punt"

Sam meldde zich bij de genderkliniek van het UMCG. Daar werd zijn genderdysforie vastgesteld, maar de behandeling werd uitgesteld. Hij verhuisde naar Amsterdam en meldde zich bij het VUmc.

Wat daar volgde, typeert hij zelf scherp:

"Vanuit het begin bij het VUmc was het: jij bent transgender, punt. En de rest telde niet."

— Sam

De achterliggende problemen — zijn moeite met leeftijdsgenoten, de scheiding van zijn ouders, de afkeer van zijn eigen homoseksualiteit — kregen nauwelijks aandacht. Sam kreeg vrouwelijke hormonen voorgeschreven en onderging cosmetische ingrepen.

Stoppen op zijn 22e

Op zijn tweeëntwintigste besloot Sam te stoppen. Hij staakte de vrouwelijke hormonen en zag af van de geplande genderbevestigende operatie. "Transitie was niet de oplossing voor mijn problemen."

Inmiddels leeft Sam al drie jaar als man. Hij herstelt geleidelijk.

Aansprakelijkheidsclaim

In 2024 diende Sam samen met een andere detransitioner een aansprakelijkheidsclaim in bij Amsterdam UMC. Ze vragen om erkenning van de verkeerde diagnose en om schadevergoeding. Beide personen stellen dat hun genderdysforie-diagnose onvoldoende was onderbouwd, en dat andere psychische problemen die een rol speelden niet serieus zijn onderzocht.

Bronnen:

• EenVandaag / AVROTROS (2024). Sam stelt genderkliniek aansprakelijk voor verkeerde diagnose: 'In transitie gaan was niet de oplossing voor mijn problemen'. eenvandaag.avrotros.nl