Ontspoorde ontwikkeling — het detransitieverhaal van Abel Garcia
Abel Garcia beschrijft hoe hij als kwetsbare tiener een trans-identiteit aannam en een medisch transitietraject doorliep.
Over Abel Garcia
Abel Garcia is een detransitioner uit een Mexicaans-Amerikaans gezin in Californië. In dit Engelstalige interview vertelt hij hoe hij als kwetsbare jongeman een trans-identiteit aannam, jarenlang medisch en sociaal transitioneerde en uiteindelijk detransitioneerde. Hij beschrijft zichzelf als verlegen en stil, en zegt dat hij zich nooit de meest mannelijke binnen zijn cultuur voelde. Op het moment van het gesprek woont hij in Texas, neemt hij een pauze om aan zijn mentale gezondheid te werken en zet hij zich in om jongeren te behoeden voor het pad dat hij zelf bewandelde.
Hoe de transitie begon
Abel vertelt dat zijn vader veel afwezig was door werk, eerst door financiële druk als ongedocumenteerd gezin en later als vrachtwagenchauffeur. Tegen de achtergrond van een cultuur die hij als sterk masculien ervoer, kreeg hij het idee dat hij geen man kon zijn als hij niet de meest mannelijke was. Rond het einde van de middelbare school stuitte hij via YouTube op het begrip transgender, wat aansloot bij zijn gevoel van ontoereikendheid. Toen hij in zijn studententijd naar een therapeut ging om uit te zoeken of hij trans was, bevestigde zij hem volgens hem onmiddellijk als transvrouw, zonder andere problemen of zijn jeugd te onderzoeken. Hoewel hij niet meteen wilde transitioneren, kreeg hij naar eigen zeggen direct een verklaring om dat te doen.
Trauma en medisch traject
Abel beschrijft een ingrijpende gebeurtenis: zijn vader nam hem op negentienjarige leeftijd onder een voorwendsel mee naar Mexico en bracht hem naar een bordeel, in een poging hem te genezen. Hij vertelt dat hij dit als seksueel misbruik ervoer en dat hij daarna zijn lichaam wilde ontvluchten, wat zijn besluit om te transitioneren versnelde. Het medische traject bestond uit ongeveer tweeënhalf jaar oestrogeen en een testosteronremmer, en sociaal leefde hij bijna vier jaar als vrouw. Hij liet borstimplantaten plaatsen, maar de geplande onderste operatie heeft hij nooit ondergaan.
Twijfel, detransitie en gevolgen
Toen Abel een trans-identiteit had aangenomen, werd hij ook activist en bezocht hij rally's. Hij vertelt dat de trans-gemeenschap zich tegen hem keerde toen bekend werd dat hij bij de politie wilde, iets wat hij als excommunicatie omschrijft. Rond de tijd dat hij van zijn implantaten-operatie herstelde, kwam de twijfel hard aan en besefte hij dat hij naar zijn idee nooit een vrouw zou worden. Hij beschrijft een moeizame zoektocht naar hulp: twee therapeuten ontmoedigden detransitie, en pas een derde therapeut hielp hem zonder een ideologie op te leggen. In december 2020 liet hij zijn implantaten verwijderen. Hij noemt lichamelijke gevolgen zoals gevoelloosheid in de borst, achteruitgaand gezichtsvermogen, spierspasmen, geheugenproblemen en onzekerheid over zijn vruchtbaarheid. Hij worstelt nog met depressie en zelfacceptatie, heeft religie weer opgepakt en wil als schoolagent kinderen helpen beschermen. Hij verwijst naar zijn betrokkenheid bij Senate Bill 14 in Texas, die minderjarigen onder de 18 beschermt tegen vormen van transitie.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.