Andrew Doyle: Schokkend verband tussen genderbevestigende zorg en fetisj-websites
Andrew Doyle, presentator bij GB News, legt in dit segment een verband bloot tussen genderbevestigende zorg en fetisj-websites. Hij betoogt dat de ideologie achter transgenderzorg nauw samenhangt met seksuele subculturen die zelden worden besproken in het publieke debat. Een confronterende video voor iedereen die de drijvende krachten achter de genderbeweging wil begrijpen.
Over Andrew Doyle
Andrew Doyle is presentator bij de Britse zender GB News. In dit gesprek bespreekt hij de invloed van de WPATH-richtlijnen op de medische praktijk en plaatst hij kritische kanttekeningen bij de manier waarop genderbevestigende zorg wordt vormgegeven en verdedigd. Hij benadrukt dat hij geen medisch expert is, maar zich baseert op wat hij gelezen heeft en op deskundigen van uiteenlopende kanten.
WPATH-richtlijnen en het hoofdstuk over eunuchen
Doyle wijst erop dat de WPATH Standards of Care als referentie dienen voor allerlei medische instanties, onder meer via de website van de General Medical Council en in documenten van klinieken zoals Sandyford in Glasgow en de Tavistock-kliniek. In de achtste versie van die richtlijn, waarvan een conceptversie destijds door de NHS in Schotland online werd gezet, staat volgens hem een hoofdstuk waarin het zijn van eunuch wordt gepresenteerd als een legitieme genderidentiteit die niet gepathologiseerd zou moeten worden. Hij stelt dat de tekst medisch personeel aanmoedigt om castratie uit te voeren bij wie daarom vraagt, en dat erin werd verwezen naar een fetisjsite. Hij beschrijft dit zelf als een fetisj en zegt dat de verwijzing leidde naar verbonden materiaal van zeer zorgwekkende aard. De NHS in Schotland trok het concept later in en distantieerde zich van WPATH.
Onderzoek en mediastilte
Doyle schrijft de onthulling hiervan toe aan onderzoek van journaliste Genevieve Gluck voor de website Reduxx in 2022. Hij merkt op dat het verhaal lang weinig aandacht kreeg, mede omdat het zo onwaarschijnlijk klinkt dat mensen het bijna voor fantasie aanzien. Hij vindt het belangrijk dat de zogeheten WPATH Files bredere bekendheid krijgen en uit zijn frustratie over discussies waarin gesteld wordt dat dit allemaal al bekend was; volgens hem doet het ertoe dit te blijven publiceren met het oog op mogelijke slachtoffers.
Het suicide-argument en de aanpak van jongeren
Een terugkerend thema is volgens Doyle de boodschap aan ouders dat hun kind zonder medische transitie zelfmoord zou plegen: de keuze tussen een transgender kind of een dood kind. Hij stelt dat dit argument inmiddels weersproken is en verwijst naar een brief van eenentwintig specialisten aan de Wall Street Journal en naar een in de British Medical Journal gepubliceerde studie onder Finse jongeren die tussen 1996 en 2019 werden gevolgd. Daaruit zou geen verband blijken tussen de behandeling en een afname van suicidale gedachten. Doyle pleit ervoor in elk geval het debat te voeren over een meer psychotherapeutische of psychiatrische benadering van kinderen met genderdysforie, in plaats van medicalisering.
Genderconformiteit en homofobie
Tot slot bepleit Doyle dat het normaal moet zijn als kinderen zich niet conform de gangbare genderverwachtingen gedragen. Hij vertelt dat hij als jongen interesses had die destijds als meisjesachtig golden. Het idee dat een jongen die zich vrouwelijk gedraagt daarom een meisje in het verkeerde lichaam zou zijn, ziet hij als een nieuwe gedaante van een oud vooroordeel. Onder verwijzing naar het werk van Helen Joyce noemt hij de gedachte van een misalignering tussen ziel en lichaam een herverpakte vorm van homofobie, die volgens hem door de geschiedenis heen steeds andere vormen heeft aangenomen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.