Bev Jackson over conversietherapie en detransitioners (LGB Alliance)
Bev Jackson van de LGB Alliance analyseert het debat over conversietherapieverboden en de gevolgen voor detransitioners.
Over Bev Jackson (LGB Alliance)
In dit Engelstalige gesprek legt Bev Jackson van de LGB Alliance uit waarom haar organisatie zich verzet tegen de manier waarop een verbod op conversietherapie in het Verenigd Koninkrijk wordt ingevuld. Ze benadrukt dat dit een van de moeilijkste onderwerpen is om aan mensen uit te leggen: op het eerste gezicht lijkt het onbegrijpelijk dat iemand tegen zo'n verbod zou zijn. Volgens Jackson zit het probleem niet in het verbod op conversietherapie op zich, maar in het samenvoegen van twee zaken die volgens haar gescheiden moeten blijven: seksuele oriëntatie en genderidentiteit.
Twee verschillende kwesties
Jackson maakt onderscheid tussen conversietherapie gericht op seksuele oriëntatie en conversietherapie gericht op genderidentiteit. Bij seksuele oriëntatie denken mensen aan de schokkende beelden van vroeger, zoals elektroshocktherapie om homoseksualiteit te "genezen". Dat noemt zij weerzinwekkend en wreed, en ze stelt dat het in het VK sinds de jaren zeventig niet meer in klinische context voorkomt. Ze meent dat bestaande wetgeving misbruik in klinische, religieuze of familiale context al verbiedt, en dat nieuwe wetgeving op dit punt niet nodig is. Het probleem ontstaat volgens haar wanneer voorstanders van een verbod naast seksuele oriëntatie ook genderidentiteit toevoegen, wat zij als een volledig aparte kwestie beschouwt.
Affirmatie en het risico van omgekeerde conversietherapie
Als voorbeeld verwijst Jackson naar wetgeving in de Australische staat Victoria, die volgens haar door sommige Britse parlementsleden als model wordt genoemd. Daarin zou een meisje van bijvoorbeeld veertien of vijftien dat stellig zegt een jongen te zijn, alleen bevestigd ("affirmed") mogen worden, waarna een traject van puberteitsremmers en mogelijk cross-sekse hormonen volgt. Wie niet bevestigt, kan volgens haar beschuldigd worden van conversietherapie, met hoge straffen tot gevolg. Een huisarts vertelde haar vertrouwelijk dat hij steeds meer meisjes ziet die zeggen jongens te zijn, en dat hem werd gezegd hen te bevestigen en door te verwijzen. Jackson noemt factoren die volgens haar een rol kunnen spelen: het autismespectrum (tot dertig procent), complexe gezinsomstandigheden, homofobie in de omgeving en invloeden via internet. Haar stelling is dat een verbod dat exploratief gesprek strafbaar maakt juist neerkomt op een vorm van conversietherapie bij jongeren, van wie velen volgens haar zonder medicalisering als lesbisch, homo of biseksueel zouden opgroeien.
Detransitioners en betwiste cijfers
In het gesprek komt ook de positie van detransitioners aan bod. Jackson waarschuwt voor het rondgaan van wat zij onjuiste statistieken noemt, zowel over zelfdoding als over spijt. Het vaak genoemde cijfer dat minder dan een procent spijt zou hebben, baseert zich volgens haar op een oud en betwist onderzoek onder een klein aantal volwassenen dat niet zou aansluiten bij de huidige groep tienermeisjes. Omdat onderzoek hiernaar volgens haar wordt belemmerd, weet men eigenlijk niet hoeveel jongeren later spijt krijgen. Ze wijst erop dat een aantal vrouwen in hun twintiger jaren naar voren komt, en noemt Keira Bell als voorbeeld van iemand die als jongere een genderbehandeling kreeg en achteraf boos is dat de medische professie niet de zorg bood die zij meent te hebben verdiend.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.