Detransitioner over mislukte operatie, spijt en sociale besmetting
In dit interview van The Blaire White Project deelt een detransitioner openhartig over haar mislukte operatie en de spijt die daarna volgde.
Over The Blaire White Project
In deze aflevering van The Blaire White Project interviewt presentatrice Blaire White een detransitioner die online onder de naam "shapeshifter" haar verhaal deelt. De gast is 31 jaar, geboren in een overwegend islamitisch land in Oost-Europa en op zijn zestiende naar het Westen vertrokken om te studeren. Blaire White komt zelf uit een andere positie: zij beschrijft haar eigen transitie als de juiste keuze. Juist dat verschil maakt het gesprek bijzonder, omdat beiden openhartig spreken over de tekortkomingen in de zorg en de verhalen die over transitie worden verteld.
Sociale druk en een snelle transitie
De gast vertelt dat hij als kind al als zeer vrouwelijk werd gezien en op school zwaar werd gepest. Hij wist vroeg dat hij op mannen viel, maar groeide op in een omgeving waarin homoseksualiteit werd afgekeurd. Pas in de Verenigde Staten, op de universiteit, kwam hij in aanraking met het idee dat hij "een vrouw in een mannenlichaam" zou zijn. Hij beschrijft hoe hij zich snel ging vergelijken met andere transvrouwen online, hoe zijn datingmogelijkheden leken toe te nemen zodra hij zich als transvrouw presenteerde, en hoe hij binnen korte tijd aan hormonen en operaties begon. Hij plaatst dit in de context van wat hij ziet als sociale besmetting: jongeren die zichzelf vergelijken met mensen op internet en denken dat zij zichzelf moeten aanpassen.
Mislukte operatie en blijvende gevolgen
Het zwaartepunt van het gesprek ligt bij de complicaties van zijn onderoperatie. De neovagina sloot zich telkens, ondanks dat hij naar eigen zeggen trouw dilateerde, en hij kreeg meerdere revisie-operaties. Hij vertelt dat de diepte verloren ging, dat er een fistel ontstond en dat seks daardoor nauwelijks mogelijk is. Hij ging jaren zonder hormonen door een gebrek aan informatie en kreeg later osteoporose en rugklachten. Toen hij weer testosteron ging gebruiken, keerde zijn energie en libido terug en kwam het besef dat hij de operatie betreurt. Hij benadrukt dat de risico's en de noodzakelijke nazorg niet goed met hem zijn besproken, en dat detransitioners volgens hem als lastige patiënten worden gezien en moeilijk hulp krijgen.
Een oproep tot meer onderzoek
Beiden pleiten voor beter onderzoek naar de uitkomsten van operaties en hormonen, en voor zorgverleners die ook andere oorzaken van psychisch lijden serieus onderzoeken in plaats van enkel te bevestigen. De gast vertelt dat hij zich nog steeds vrouwelijk wil presenteren, maar weet dat hij geen vrouw is en geen vrouw kan worden. Zijn boodschap aan jongeren is dat gevoelens en voorkeuren in de loop van de tijd veranderen, dat onderoperaties onomkeerbaar zijn, en dat mannelijkheid en vrouwelijkheid breder mogen worden opgevat zonder dat iemand zich daarvoor onomkeerbaar hoeft te laten opereren.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.