Cat Cattinson — genderidentiteitstheorie ontrafeld

Over Cat Cattinson

Cat Cattinson is zangeres, schrijfster, biologiestudent en actief op sociale media. Vanaf haar dertiende identificeerde ze zich ruim vijftien jaar als transgender man en begon ze als volwassene aan een medische transitie. Naast genderdysforie kreeg ze de diagnoses anorexia, boulimia, angst en depressie. Ze vertelt dat ze bij een Planned Parenthood in Sacramento na een telefoongesprek van dertig minuten een recept voor testosteron kreeg, zonder bloedonderzoek of therapie, en dat een tweede arts zonder fysiek consult een goedkeuringsbrief voor een dubbele borstamputatie schreef. In dit tweede deel van haar gesprek met interviewer Sienna Mae Heath legt ze uit waarom ze na veel eigen onderzoek en gesprekken met anderen brak met de genderidentiteitstheorie. Sindsdien deelt ze haar verhaal online, kreeg ze tegenreacties, bedreigingen en meerdere accountschorsingen, en noemt ze zichzelf politiek dakloos.

Macht, taal en het ontbreken van middenweg

Cattinson beschrijft de ideologie als een beweging waarin macht en het stilleggen van afwijkende stemmen centraal staan. Wie zich uitspreekt, ook gay, lesbische of zelf trans-geïdentificeerde mensen, wordt volgens haar al snel weggezet als transfoob of bigot. Ze wijst op het opschuiven van taal: woorden als vrouw en lesbienne worden volgens haar geherdefinieerd, waardoor wie alleen tot één sekse aangetrokken is, wordt verweten een fetisj te hebben. Ze stelt dat er rond de kerndefinitie van vrouw geen middenweg bestaat en dat het wegnemen van gedeelde betekenis communicatie ondermijnt. Tegelijk benadrukt ze dat de meeste mensen aan beide kanten denken het goede te doen en vaak dezelfde onderliggende waarden delen.

Kinderen, ouders en wetgeving

Een groot deel van het gesprek gaat over het medicaliseren van kinderen. Cattinson noemt het toedienen van puberteitsremmers en cross-sekse hormonen aan minderjarigen een vorm van kindermishandeling en wijst op blijvende effecten op hersenontwikkeling, vruchtbaarheid en botgezondheid. Ze legt de verantwoordelijkheid vooral bij medische beroepsgroepen en organisaties die richtlijnen opstellen, en suggereert dat farmaceutische belangen daarbij meespelen. Ouders ziet ze meestal als bange mensen die te horen krijgen dat hun kind anders suïcidaal wordt, wat zij als manipulatie bestempelt. Ze bespreekt het Senate Bill 923 in Californië en de wetgeving in Texas, en worstelt openlijk met het dilemma tussen medicalisering en het weghalen van kinderen bij hun ouders.

Biologische sekse en de intersekse-discussie

Aan het einde ontleedt Cattinson een veelgedeelde Twitter-draad van bioloog Rebecca Helm over chromosomale sekse, het SRY-gen en hormonen. Ze erkent dat de feiten over zeldzame condities zoals Swyer-syndroom, Klinefelter (XXY) en Turner-syndroom kloppen, maar betoogt dat de interpretatie de genderideologie niet onderbouwt. Volgens haar bestaan er slechts twee ontwikkelingsplannen voor de mens en mist de draad een verwijzing naar geslachtscellen. Ze vindt het kwetsend dat mensen met PCOS of intersekse-condities worden ingezet voor een ideologisch doel, en trekt een vergelijking met albinisme om uit te leggen waarom een zeldzame uitzondering niet betekent dat iedereen alles kan zijn. Ze sluit af met een oproep aan ouders om naar hun kind te luisteren zonder te oordelen en niet vóór het achttiende jaar te medicaliseren.

Bronnen

• YouTube — Cat Cattinson — genderidentiteitstheorie ontrafeld