Drogredenaties over geslacht en gender ontrafeld met Colin Wright
Colin Wright analyseert de cirkelredeneringen en drogredeneringen die gangbaar zijn in het genderdebat.
Over Colin Wright
Colin Wright is evolutiebioloog (PhD), fellow van het Manhattan Institute, academisch adviseur van de Society of Evidence-Based Gender Medicine en lid van de denktank Collarni Group van Genspect. Hij begon in 2018 publiekelijk te schrijven over geslacht en gender, onder meer in de Wall Street Journal, New York Post, Newsweek, City Journal en Quillette, en in zijn Substack Reality's Last Stand. In dit gesprek met de podcast Gender: A Wider Lens (Stella O'Malley en Sasha Ayad) vertelt hij hoe zijn werk over de biologie van geslacht hem in academische kringen in de problemen bracht, en hoe een presentatie die hij voor Genspect gaf later werd gedeeld en geprezen door zijn jeugdheld Richard Dawkins.
Geslacht als binair gegeven
Wright legt uit dat het onderscheid tussen mannelijk en vrouwelijk berust op het type voortplantingscel (gameet): kleine zaadcellen tegenover grotere eicellen. Dat eenvoudige uitgangspunt verklaart volgens hem veel variatie in de natuur, inclusief uitzonderingen zoals zeepaardjes waarbij het mannetje de jongen draagt. Hij benadrukt dat de uitspraak "er zijn twee geslachten" niet vereist dat elk individu zonder meer in een hokje past. Bij zeer zeldzame, complexe intersekse-condities kan iemands geslacht moeilijk of niet te bepalen zijn, maar dat maakt geslacht volgens hem niet tot een sociaal construct. Hij vergelijkt het met een muntworp: dat een munt heel zelden op de rand kan landen, maakt kop en munt niet onwerkelijk.
De loop-de-loops: ideologie versus eenvoud
De kern van zijn Genspect-presentatie is een analogie met het heliocentrische model. Toen men dacht dat de aarde het middelpunt was, moesten astronomen steeds ingewikkeldere "epicykels" en lussen toevoegen om de planeetbanen kloppend te krijgen. Pas toen de zon in het midden werd geplaatst, werd alles elegant verklaarbaar. Volgens Wright gebeurt iets vergelijkbaars in de biologie: omdat sommige onderzoekers gameten als kern van geslacht willen wegredeneren, stapelen ze modellen op met chromosomen, hormonen en gedrag, wat onnodige complexiteit oplevert. Hij ziet dit als gedreven door politieke en ideologische motieven, niet door wetenschappelijke noodzaak. Met een verwijzing naar het principe van parsimonie (Ockhams scheermes) pleit hij ervoor terug te keren naar het eenvoudige, verklaringskrachtige model.
Trans als paraplubegrip en de politieke verschuiving
Wright bespreekt ook zijn artikel over "transgender" als paraplubegrip. Definities van grote organisaties omschrijven trans-zijn zo breed (afwijken van stereotypen die traditioneel bij je geslacht horen) dat bijna iedereen eronder valt, wat volgens hem de sterke toename van trans-identificatie helpt verklaren zonder dat "sociale besmetting" nodig is. Hij beschrijft hoe hij door collega's werd weggezet en hoe sollicitaties strandden. Tot slot komt zijn bekende cartoon ter sprake over zijn "politieke reis": hij bleef op dezelfde plek staan terwijl het politieke midden naar links opschoof, waardoor hij plots als rechts werd bestempeld.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.