Dr. David Bell — hoe geneeskunde voor kinderen verwerd tot klantgericht zorgverlenen
Dr. David Bell, voormalig bestuurslid van de Tavistock Clinic, legt uit hoe genderzorg voor kinderen zich ontwikkelde van zorgvuldig medisch onderzoek
Over Dr. David Bell
Dr. David Bell, voormalig bestuurslid van de Tavistock Clinic, deelt in deze video zijn observaties over de manier waarop geneeskunde voor kinderen volgens hem is veranderd. Hij opent met een herinnering uit zijn studietijd: een lezing van een wetenschapper die elektroshockbehandeling toepaste om homoseksuele mannen te "deconditioneren". Toen een toehoorder vroeg of hier geen ethische bezwaren aan kleefden, antwoordde de spreker dat deze mannen leden en hulp zochten, en dat de techniek beschikbaar was om die last weg te nemen — verdere ethische afweging achtte hij overbodig.
Van patiënt naar klant
Bell gebruikt een gedachte-experiment dat de vraagsteller destijds aandroeg: stel dat een man een orthopedisch chirurg vraagt zijn arm te amputeren omdat hij die lelijk vindt en er niets mee weet aan te vangen. Een zorgvuldige arts zou hem niet meteen opereren, maar doorverwijzen naar een psychiater, omdat er iets mis is in de relatie tussen de man en zijn arm — niet in de arm zelf. Bell vertelt dat hij later hoorde dat er chirurgen zijn die onder zulke omstandigheden tóch amputeren. Hierin ziet hij een verschuiving: het patiëntschap is volgens hem volledig samengevallen met klantschap, waarbij de wens belangrijker wordt dan de werkelijke behoefte en de externe werkelijkheid uit beeld verdwijnt.
De waarde van onderzoek vooraf
Hij plaatst hier een eigen ervaring tegenover. Tijdens zijn werk bij de Tavistock kreeg hij een verwijzing van een plastisch chirurg: een man wilde een neusoperatie. De chirurg had hem meerdere keren gezien en oordeelde dat er niets mis was met de neus, maar wel iets met de relatie van de man tot zijn neus. Na een jaar psychotherapie herkende de man de centrale rol die de haat jegens zijn vader in zijn leven speelde, mede in verband met traumatische ervaringen, en zag hij dat zijn neus op die van zijn vader leek. Daarna liet hij zijn wens tot operatie los. Daartegenover, zegt Bell, kan iemand met acute genderdysforie na slechts enkele consulten al akkoord krijgen voor een naamswijziging, medicatie en chirurgie, terwijl elke verdere bevraging wordt afgesneden.
Puberteitsremmers en onomkeerbaarheid
Bell benadrukt dat bij het starten met puberteitsremmers volgens hem geen bewijs bestaat voor de veronderstelde werking, terwijl er wel sterke aanwijzingen zijn voor effecten op botten, cognitieve ontwikkeling en hersenontwikkeling. Oorspronkelijk gold het idee van een tussenfase waarin de puberteit slechts werd uitgesteld, maar dat gaat volgens hem niet meer op, omdat het overgrote deel doorgaat naar hormonen van het andere geslacht. Daardoor draagt het starten met puberteitsremmers, qua toestemming, het volle gewicht van het inzetten op een traject dat onomkeerbaar kan zijn. Hij vergelijkt de situatie met een oude televisie en de boodschap "do not adjust your set": niet het toestel, maar de werkelijkheid is verstoord. Bell hoopt dat het maatschappelijke debat hierover ruimer is geworden dan enkele jaren geleden, en roept op tot steun voor collega’s die ethische verantwoordelijkheid en nadenken proberen vast te houden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.