Detransitioner onthult hoe kwaadaardig de medische industrie is geworden
Interview met een detransitioner die beschrijft hoe artsen jongeren schade berokkenden via ongefundeerde genderbehandelingen.
Over deze video
In deze video staat een gesprek centraal met een jonge detransitioner die zichzelf Clementine noemt. Zij wordt op straat aangesproken bij een activist die borden draagt met de boodschap dat kinderen niet kunnen instemmen met puberteitsremmers. Clementine herkent de activist en deelt spontaan haar eigen verhaal. De maker van de video plaatst dat verhaal in een uitgesproken religieus en politiek kader, maar de kern bestaat uit haar persoonlijke getuigenis over een vroege medische transitie en latere spijt.
Het verhaal van Clementine
Clementine vertelt dat zij op haar twaalfde aan puberteitsremmers begon, op haar dertiende testosteron kreeg en op haar veertiende een dubbele mastectomie (borstamputatie) onderging. Zij is naar eigen zeggen rond haar zeventiende gestopt met testosteron en heeft dit jaar haar detransitie afgerond. Ten tijde van het gesprek is zij twintig jaar oud. Ze vertelt dat zij momenteel een reconstructief traject doorloopt, en dat het aanvragen en vergoed krijgen van die hersteloperatie veel moeilijker bleek dan het krijgen van de oorspronkelijke ingreep.
Achtergrond en zorgproces
Clementine beschrijft dat zij als kind seksueel misbruikt werd en dat dit naar haar zeggen werd genegeerd. Rond haar puberteit kreeg zij negatieve gevoelens over haar lichaam en werd zij volgens haar verhaal door begeleiders aangespoord om aan transgenderzijn te denken. Zij vertelt dat zij toen ten onrechte het idee opbouwde dat haar leven makkelijker zou zijn als jongen. Pas later, via een vorm van therapie (DBT) die zich richtte op haar misbruik en niet op gender, kwam zij naar eigen zeggen tot het besef dat zij niet verder wilde. Ze noemt het verlies van haar vruchtbaarheid als een gevolg dat zij toen niet kon overzien, en stelt dat zij nooit een vrouwelijke puberteit heeft doorgemaakt.
Kritiek op de behandeling
Clementine vertelt dat haar eerste afspraak oppervlakkig verliep: er werd volgens haar niet gevraagd naar het eerdere misbruik, maar vooral naar vrij algemene dingen, en zij kreeg naar eigen zeggen binnen een half uur na vier maanden wachttijd puberteitsremmers voorgeschreven. Zij noemt de naam van de behandelend arts, Joanna Olson-Kennedy, en het Children's Hospital of Los Angeles. Volgens Clementine kregen haar ouders te horen dat zij sterk suïcidaal was en dat transitie nodig was om dat risico te beperken; zij stelt dat zij pas na haar transitie een poging deed. In het gesprek komt ook ter sprake dat zij contact heeft gehad met een advocatenkantoor over mogelijke juridische stappen. De spreker met de borden wordt in de video aangeduid als Billboard Chris.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.