Online gemanipuleerd en in de steek gelaten door artsen — een detransitioner spreekt
Een jonge vrouw vertelt openhartig hoe ze via online communities werd gemanipuleerd richting een geslachtsverandering en hoe medische professionals haar
Over Eli
In dit Engelstalige interview vertelt Eli, een 28-jarige detransitioner, openhartig over zijn levensloop. Hij groeide op in een rooms-katholiek gezin, ging naar katholieke scholen en merkte al jong dat hij anders was: hij hield van langer haar, zachter speelgoed, boeken en muziek, en herkende zich niet in stoer jongensgedrag. Omdat dit door zijn omgeving als typisch "voor meisjes" werd geframed, ontstond bij hem het zwart-witdenken dat hij dan wel een meisje moest zijn. Hij sociaal transitioneerde rond zijn zestiende en begon vanaf zijn eenentwintigste aan een medische transitie, die hij later terugdraaide.
Online grooming en misbruik
Omdat hij binnen zijn katholieke omgeving niet over zijn gevoelens durfde te praten, zocht Eli rond zijn elfde of twaalfde steun op een online forum voor homojongeren. Daar bleek hij een doelwit van volwassen misbruikers. Vanaf zijn dertiende werd hij meerdere jaren gegroomd door dezelfde mannen, waaronder iemand die hem in een boekwinkel misbruikte en een man die vanuit Denemarken overkwam. Hij werd onder druk gezet om misbruikmateriaal te maken, dat vervolgens werd verspreid en als chantagemiddel werd ingezet. Eli beschrijft hoe dit misbruik bij hem het idee versterkte dat misbruik iets is wat "vrouwen overkomt", en hoe hij afstand wilde nemen van zijn mannelijke lichaam en van mannen als "de klasse van misbruikers". Dat alles vormde volgens hem een belangrijke voedingsbodem voor wat hij toen als genderdysforie ervoer.
Het affirmatieve zorgpad
Eli vertelt dat zijn moeder na zijn coming-out terechtkwam bij de organisatie Mermaids, die volgens hem uitsluitend een bevestigende benadering uitdroeg en ouders voorhield dat niet-affirmeren tot zelfbeschadiging en suicidaliteit zou leiden. Via zijn huisarts kwam hij op de wachtlijst en vanaf zijn achttiende bij de genderkliniek in Leeds. Hij beschrijft hoe daar werd aangedrongen op rigide genderstereotypen en hoe psychotherapie alleen werd geboden zolang hij openstond voor crosssekse-hormonen en operatie; toen hij twijfelde over de operatie, werd de ondersteuning ingetrokken. Hij beschrijft ook de medicatie die hij kreeg, waaronder androgeenblokkers en oestrogeen, en noemt langdurige lichamelijke gevolgen zoals borstvorming, een lagere libido en waarschijnlijke onvruchtbaarheid. Daarnaast vertelt hij over de private aanbieder Gender GP, gerund door Helen Webberly, waarvan de Britse medische registratie volgens hem werd geschrapt.
Detransitie en herstel
Tijdens en na de pandemie raakte Eli betrokken bij online gemeenschappen, eerst bij een LGBTQ-georienteerde Discord-groep die hem terugduwde toen hij twijfels uitte, en later bij detransitie-groepen op Reddit en Discord. Door genderckritische literatuur en bijeenkomsten ging hij anders denken over zijn situatie. Hij kreeg gender-explorerende therapie via Beyond Trans, een zusterorganisatie van Genspect, en kwam tot de conclusie dat zijn klachten beter te begrijpen waren als gevolg van misbruik en lichaamsdysmorfie dan als genderdysforie. Hij stopte eind 2024 zelf met de hormonen. Eli vertelt ook dat een hulporganisatie voor mannelijke slachtoffers van misbruik hem weigerde omdat hij zich destijds als transvrouw identificeerde, terwijl hij zelf nooit vrouwenruimtes wilde betreden. Hij blikt hoopvol vooruit: zijn angst en suicidale gedachten zijn afgenomen en hij ervaart detransitie als de beste beslissing die hij kon nemen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.