Douglas Murray hekelt trans-intimidatie en vervormd ideologisch denken
In dit Sky News-fragment analyseert Douglas Murray concrete gevallen waarbij transgenderactivisten critici hebben belaagd en gecanceld.
Over Douglas Murray
In dit Sky News-fragment bespreekt schrijver en commentator Douglas Murray zijn artikelen over de transbeweging en over wat hij "toxische vrouwelijkheid" noemt. Het gesprek vertrekt vanuit een stuk dat hij schreef voor de New York Post over de manier waarop activisten een naar zijn oordeel vervormde ideologie konden opdringen, lange tijd zonder noemenswaardige tegenspraak vanuit de medische wereld.
Intimidatie en het zwijgen van deskundigen
Murray wijst op de druk die op ouders werd uitgeoefend om in te stemmen met zogenoemde gender-affirmatieve zorg, met retorische dwangmiddelen als de vraag of een ouder liever een trans dochter dan een dode zoon zou hebben. Hij noemt dit een schandelijke tactiek. Volgens hem laat een recent voorbeeld zien hoe diep die intimidatie reikt: de auteurs van een Amerikaans wetenschappelijk rapport wilden anoniem blijven, en toen een van hen online werd geoutet door activisten, moest deze de bevindingen alsnog verdedigen. Dat zelfs in de Verenigde Staten deskundigen hun naam willen verbergen wanneer zij stellen dat het toedienen van cross-sekse hormonen aan minderjarigen meer onderzoek verdient, ziet Murray als een teken dat een randgroep zich via angst en het monddood maken van experts een weg naar de mainstream baant.
Internationale heroverweging tegenover stilstand
Het gesprek verwijst naar een onderzoek dat is voortgekomen uit een Amerikaans overheidsonderzoek (DHSS) en dat eerdere reviews bundelt, waaronder de Cass Review in het Verenigd Koninkrijk en studies uit Scandinavië. Volgens Murray laten die landen zien dat zij terugkomen op een koers die jarenlang vrijwel onbevraagd werd gevolgd. In het fragment klinkt de zorg dat sommige landen, anders dan het VK, Scandinavië en de VS, nog niet eens een review van de praktijk durven te starten. Murray spreekt in dit verband van een dogma rond gender-affirmatieve zorg, en uit zijn waardering voor mensen die zich er nu tegen durven uit te spreken.
Empathie als argument bij gevoelige wetgeving
In het tweede deel gaat Murray in op zijn stuk voor The Spectator over wat hij toxische vrouwelijkheid noemt. Waar veel wordt gesproken over toxische mannelijkheid, vindt hij het bijna een taboe om kritisch te zijn op eigenschappen die als vrouwelijk worden gepresenteerd. Empathie als vanzelfsprekend vrouwelijke eigenschap voorstellen noemt hij zelf seksistisch. Hij geeft twee Britse voorbeelden uit dezelfde week: een voorstel om abortus na zes maanden te decriminaliseren en een wetsvoorstel rond hulp bij zelfdoding. Beide werden volgens hem vooral met het vocabulaire van empathie en mededogen gepresenteerd, terwijl grondige analyse ontbrak, bijvoorbeeld over de vraag of ouderen zich onder druk gezet zouden kunnen voelen om geen last te zijn. Murray bepleit dat een samenleving die alert wil zijn op schadelijke trekken, dat uit elke richting moet doen. Hij verwacht dat zijn standpunt weerstand oproept, maar stelt dat de werkelijkheid nu eenmaal confronterend kan zijn.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.