Forrest Smith — genderdysforie-diagnose na één bezoek (Genspect)
Forrest Smith deelt bij Genspect zijn verhaal over hoe hij na slechts één consult bij een zorgverlener een diagnose genderdysforie kreeg en onmiddellijk
Over Forrest Smith
In dit gesprek bij Genspect vertelt Forrest Smith uitgebreid zijn levensverhaal. Hij groeide op in een religieus, mennonitisch gezin en beschrijft zichzelf als een diepe denker. Volgens zijn eigen relaas maakten zijn temperament en bepaalde psychologische kenmerken hem kwetsbaar, onder meer voor geseksualiseerd pesten door oudere jongens. Op latere leeftijd transitioneerde hij, betreurde hij die keuze en detransitioneerde hij. Inmiddels werkt hij, schrijft hij op een substack en werkt hij aan een memoir waarin hij dieper ingaat op de psychologie achter zijn transitie.
Hoe de problemen begonnen
Smith plaatst de wortels van zijn latere klachten in zijn jeugd. Op zijn negende kwam hij in aanraking met online erotica, op zijn twaalfde begon hij met crossdressen en op zijn zestiende kreeg hij voor het eerst te maken met pornografie. Die ervaringen veroorzaakten volgens hem veel angst en problemen met zijn zelfbeeld, gevoelens die hij later als genderdysforie zou benoemen. Hij beschrijft hoe een normale drang verstrengeld raakte met andere problemen, mede doordat hij het gevoel had alles geheim te moeten houden. Rond zijn zestiende maakte hij op een kerkconferentie voor het eerst kennis met queer theorie en activisme, en in zijn laatste schooljaren ging hij die ideeën zelf uitdragen.
Diagnose en transitie
Toen Smith ging studeren, kwamen de onderliggende problemen tot een uitbarsting. Hij raakte verslaafd aan middelen en alcohol, zijn studieresultaten leden eronder en hij stopte met zijn opleiding. Naar eigen zeggen werd hij door zijn omgeving onder druk gezet om naar een genderkliniek te gaan, genaamd Trans Active, waar hij tijdens één enkel consult de diagnose genderdysforie kreeg. Hij vertelt dat hem werd gezegd dat er niet aan gatekeeping werd gedaan, maar dat hem tegelijk werd voorgezegd wat hij moest zeggen om de behandeling te krijgen. Op zijn twintigste begon hij met cross-sekshormonen. Zijn zorgen over zijn vruchtbaarheid werden volgens hem terzijde geschoven met de mededeling dat de hormonen omkeerbaar waren. Toen de transitie zijn relaties verslechterde, werd dat in therapie geweten aan maatschappelijke transfobie.
Spijt en detransitie
Smith verhuisde naar Portland, waar sociale voorzieningen voor lhbtq-jongeren zijn transitie en levensonderhoud grotendeels ondersteunden. Hij transitioneerde enkele jaren en kwam in contact met mensen die hem het idee van een orchiectomie aanreikten, een ingreep die hij in 2020 onderging. Binnen een maand was hij suïcidaal van spijt, maar hij bleef naar eigen zeggen aanvankelijk vastzitten in de ideologie en geloofde dat spijt erbij hoorde. Pas nadat hij door ziekte terug bij zijn ouders introk, viel het beeld langzaam weg. Hij begon intensief te journaaln, ontdekte zijn eigen waarden opnieuw en herstelde de band met zijn grootouders, voor wie hij mantelzorger werd. Hij beschrijft een periode van extreem verdriet en trauma, met flashbacks naar de operatie. Inmiddels werkt hij als machineoperator, volgt hij een opleiding en heeft hij zijn leven weer opgebouwd.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.