Wat veroorzaakt de trans-explosie? — Helen Joyce
Helen Joyce analyseert wat de oorzaken zijn van de explosieve groei in het aantal mensen — met name jongeren — dat zich als transgender identificeert.
Over Helen Joyce
Helen Joyce was oorspronkelijk academicus in de wiskunde en werd daarna journalist. Van 2005 tot kort voor dit gesprek werkte ze bij The Economist, waar ze eindigde als Britain editor. In die periode raakte ze geboeid door het idee dat mannen vrouwen kunnen zijn en vrouwen mannen, en schreef ze haar boek Trans: When Ideology Meets Reality. Inmiddels werkt ze als director of advocacy bij Sex Matters, een mensenrechtenorganisatie die zich richt op sekse-gebaseerde rechten. In deze aflevering van Trigonometry legt ze uit hoe haar wiskundige achtergrond haar bij dit onderwerp bracht: de stelling "trans vrouwen zijn vrouwen" komt volgens haar neer op een cirkelredenering, omdat een vrouw dan iedereen is die zegt een vrouw te zijn. Zo'n definitie kan volgens haar geen basis vormen voor wetten en regels.
Een samenloop van oorzaken
Op de vraag waar de sterke groei vandaan komt, spreekt Joyce van een "perfecte storm" waarin meerdere ontwikkelingen samenkomen. Ze noemt medische technologie die ingrepen mogelijk maakte, en academische stromingen zoals het postmodernisme, waarin de gedachte ontstond dat woorden niet de werkelijkheid beschrijven maar de werkelijkheid scheppen. Daarnaast wijst ze op het internet en een steeds meer online leven, waarin mensen volgens haar makkelijker vergeten dat ze fysieke wezens zijn. Ze verwijst ook naar oudere studies waarin sterk gender-nonconform gedrag bij jonge kinderen vaak samenhing met homoseksualiteit op latere leeftijd, en stelt dat kinderen niet geboren worden met het idee dat ze het andere geslacht hadden moeten zijn, maar dit uit hun omgeving oppikken.
Verschillende groepen, verschillende motieven
Joyce benadrukt dat de mensen die transitioneren geen homogene groep vormen. Volwassen vrouwen die transitioneren zijn volgens haar grotendeels lesbisch; bij tienermeisjes speelt een moeizame puberteit mee, waarbij online de boodschap klinkt dat wie denkt trans te zijn dat waarschijnlijk ook is. Bij jonge, zeer vrouwelijke jongens noemt ze aanhoudende homofobie als factor, en ze signaleert daarnaast een nieuwere groep tienerjongens die volgens haar mede beïnvloed worden door de notie van "toxic masculinity". Bij een deel van de mannen die later in hun leven transitioneren beschrijft ze een erotisch gemotiveerde fixatie. Ze stelt dit nadrukkelijk niet veroordelend voor: zulke fixaties kunnen volgens haar zelf zeer ongelukkig makend zijn, en kunnen samengaan met ernstige genderdysforie.
Kinderen, kwetsbaarheid en spijt
Een groot deel van het gesprek gaat over schade en kwetsbaarheid. Joyce beschrijft jongeren die met meerdere problemen tegelijk bij een genderkliniek komen, zoals autisme, een eetstoornis, zelfbeschadiging en angst, en die volgens haar te snel een transgender-verklaring krijgen in plaats van zorg voor die onderliggende problemen. Ze vertelt het verhaal van een jonge vrouw die ze ontmoette: deze had een geschiedenis van ernstige boulimie, liet ingrepen ondergaan, en kwam pas later tot het besef dat een operatie die alleen bij vrouwen wordt gedaan haar geen man kon maken. Ook bespreekt Joyce gevangenissen, waar zij zich verzet tegen het plaatsen van mannen in vrouwengevangenissen, en pleit voor het denken in termen van een kwetsbare groep mannen die aparte voorzieningen nodig kan hebben. Tot slot noemt ze de geestelijke gezondheid van kinderen als het thema dat volgens haar verkeerd wordt aangepakt, en bepleit ze vrije meningsuiting en het herstel van sekse-gebaseerde rechten als weg vooruit.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.