Gay schaamte: de opkomst van genderideologie en de nieuwe homofobie
Spectator-columnist Gareth Roberts betoogt dat genderideologie homoseksualiteit pathologiseert en zo een nieuwe vorm van homofobie creëert.
Over Gareth Roberts
In dit gesprek met de New Culture Forum is Gareth Roberts te gast, columnist voor The Spectator en schrijver voor diverse publicaties. Roberts werkte oorspronkelijk als scenarioschrijver voor televisie, met onder meer Coronation Street, Emmerdale en Doctor Who op zijn naam. Aanleiding voor het interview is zijn boek Gay Shame: the rise of gender ideology and the new homophobia. Daarin betoogt hij dat homofobie, die hij als verdwenen beschouwde, in een nieuwe gedaante is teruggekeerd. Hij beschrijft hoe hij jongere homomannen zorgeloos in een open bar in Londen zag zitten, zonder de last die zijn eigen generatie kende, en hoe dat beeld kort daarna kantelde toen wat hij als de woke-golf omschrijft zich rond 2013 verspreidde.
Genderideologie als nieuwe homofobie
Roberts stelt dat genderideologie homoseksualiteit raakt in haar kern. Volgens hem rust de noodzaak van homorechten op het simpele gegeven dat mensen werden achtergesteld omdat ze zich aangetrokken voelden tot of een relatie hadden met iemand van hetzelfde geslacht. Wanneer een ideologie beweert dat geslacht niet bestaat of dat er meer dan twee geslachten zijn, ondergraaft dat die definitie. Hij wijst erop dat oude vooroordelen terugkeren: een jongetje dat met poppen speelt of een meisje dat stoer is, zou volgens deze denkwijze hulp nodig hebben, eventueel via hormonen, puberteitsremmers of operaties. Dat noemt hij in essentie homofobie, waarbij oude denkbeelden over homomannen en lesbiennes opnieuw worden verpakt als progressief.
Stonewall, universiteiten en taal
Roberts noemt meerdere factoren die samenkwamen. Liefdadigheidsorganisaties als Stonewall hadden in zijn ogen hun oorspronkelijke doelen grotendeels bereikt, zoals gelijke huwelijksrechten en een gelijke leeftijdsgrens. Daarna kwam volgens hem een nieuwe zaak in beeld, mede nadat de leiding van Stonewall veranderde. Daarnaast wijst hij op de groei van het hoger onderwijs, waardoor ideeën die volgens hem vroeger binnen de academische wereld bleven nu in het bredere debat doordringen. Ook het taalgebruik komt aan bod: Roberts gebruikt liever de term "sex realist" dan "gender critical", omdat hij vindt dat het overnemen van de taal van tegenstanders verwarring schept. Hij verwijst naar arbeidsrechtbankzaken waarin gender-kritische mensen in het gelijk zijn gesteld.
Reacties, creatieve sector en zelfcensuur
Roberts vertelt dat het boek door de gay-pers grotendeels werd genegeerd. Wel ontvangt hij naar eigen zeggen veel instemmende berichten van mensen die niet openlijk durven spreken. Hij beschrijft dat sommige bekenden uit de televisie- en boekenwereld zich niet met hem willen laten zien uit angst voor de gevolgen. Over zijn eigen carrière vertelt hij dat het telefoontjes uit de tv-sector na een tweet rond 2017 of 2018 stilvielen, waarna hij zich verder op journalistiek en boeken richtte. Ondanks zijn somberheid put Roberts ook hoop: hij vergelijkt de huidige situatie met de jaren tachtig en wijst erop dat eerdere moeilijke periodes zijn doorstaan.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.