Kathleen Lowrey — antropoloog spreekt op The Bigger Picture Conference
Op de Bigger Picture Conference van Genspect analyseert professor Kathleen Lowrey vanuit anthropologisch perspectief hoe genderideologie de sociale
Over Kathleen Lowrey
Kathleen Lowrey is antropologe en spreekt op The Bigger Picture Conference. Ze benadert genderidentiteit, prostitutie en draagmoederschap niet als losse, moderne verschijnselen, maar als hedendaagse varianten van eeuwenoude culturele patronen. Vanuit antropologisch perspectief plaatst ze deze onderwerpen in een lange historische lijn, om te laten zien dat wat nieuw lijkt vaak een herhaling is van iets heel ouds.
De mythe van de tweede geboorte
Lowrey opent met de vraag waar baby's vandaan komen en bespreekt het kinderboek "What Makes a Baby" (Cory Silverberg, 2012), dat moeders uit het verhaal wegschrijft. Ze noemt dit een voorbeeld van de drogreden post hoc ergo propter hoc: omdat draagmoederschap, transactivisme en "sex work as work" later kwamen dan de feministische en homo-, lesbische en biseksuele bewegingen, zouden ze automatisch progressiever zijn. Volgens haar is deze uitwissing van moeders niets nieuws. Ze wijst op rituelen van een "tweede geboorte" in uiteenlopende culturen en religieuze tradities, waarin mannelijke autoriteitsfiguren via doop- of initiatieriten het "echte" werk van het scheppen van sociaal erkende personen op zich nemen. Ze verwijst daarbij naar een essay uit 1981 van de antropologen Maurice Bloch en Stephen Guggenheim over doop en de symboliek van een tweede geboorte.
Imperium, slavernij en de uitwissing van vrouwen
Aan de hand van Gerda Lerners boek "The Creation of Patriarchy" (1986) bespreekt Lowrey de vroegste rijken in Mesopotamië, het gebied van het huidige Irak, vanaf ongeveer 5.000 jaar geleden. Ze ziet daar de opkomst van ideologieën over mannelijke voortplantingskracht en het verdwijnen van vrouwelijke godinnen, samenvallen met wat Lerner de uitvinding van de slavernij noemt. Vrouwelijke krijgsgevangenen werden vaker in leven gehouden dan mannelijke, waardoor een blijvende slavenklasse ontstond. Kinderen van slavinnen golden niet als volwaardige personen, omdat de macht om mensen tot erkende leden van de samenleving te maken aan elite-mannen was toegeschreven. Ze koppelt dit aan de opkomst van door de staat gereguleerde prostitutie, met regels zoals het verbod voor "harlots" om sluiers te dragen — de sluier als teken van de vrouw die door een man erkend wordt.
Een patroon dat zich herhaalt
Volgens Lowrey weerspiegelt de huidige bloei van draagmoederschap, prostitutie en transactivisme hetzelfde oude mechanisme: een ideologie waarin scheppende kracht bij mannelijke elites wordt gelegd en vrouwen stelselmatig seksueel worden uitgebuit. Dat het nieuw aanvoelt, schrijft ze toe aan sociale media en biotech zoals baarmoedertransplantatie, en aan de futuristische beeldtaal van organisaties als de World Professional Association for Transgender Health. Ze verbindt dit met militaire en imperiale expansie: niet een neergang van het Westen, maar een wereldwijde uitbreiding van imperiale macht. Ze bekritiseert delen van "links" die antimilitarisme en klasse hebben losgelaten. Tot slot prijst ze de Women's Human Rights Campaign om haar internationalisme en intergenerationele samenwerking, en roept ze op tot bondgenootschap, omdat het in stand houden van deze structuren grote ideologische inspanning vergt en daarom ook bestreden kan worden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.