Was de seksuele revolutie een vergissing? — Louise Perry en Claire Lehmann
Louise Perry en Claire Lehmann onderzoeken of de seksuele revolutie van de jaren zestig en zeventig uiteindelijk een vergissing was, met bijzondere aandacht voor de gevolgen voor vrouwen en genderideologie. Een intellectueel gesprek over de lange termijn effecten van seksuele liberalisering op identiteit, gezin en samenleving.
Over Louise Perry en Claire Lehmann
In dit Engelstalige gesprek voeren Louise Perry en Claire Lehmann een verkenning rond de vraag of de seksuele revolutie achteraf een vergissing was. Claire Lehmann nuanceert die stelling: ze gaat niet zo ver om de seksuele revolutie zonder meer een vergissing te noemen, maar verzet zich tegen wat zij ziet als de ontkenning van de menselijke natuur. Centraal staat haar bezwaar tegen het "blank slate"-denken, het idee dat mannen en vrouwen geen verschillende aard zouden hebben, vooral als het gaat om seksueel gedrag. Volgens haar leidt het ontkennen van die verschillen en het wegvallen van normen juist tot ongeluk, terwijl kennis van de eigen psychologie mensen beter toerust om met een vrije omgeving om te gaan.
Verschillen tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt
Een groot deel van het gesprek gaat over de loonkloof. Lehmann betoogt dat het verschil in beloning vooral samenhangt met moederschap: de werkelijke scheidslijn loopt niet tussen mannen en vrouwen, maar tussen moeders en de rest. Volgens haar verdienen jonge vrouwen tussen de twintig en dertig vandaag evenveel of meer dan mannen van dezelfde leeftijd en halen ze vaker een diploma. De sprekers bespreken dat sommige psychologische verschillen, zoals dat vrouwen gemiddeld wat consciëntieuzer en meegaander zijn, in de dienstensector een voordeel kunnen zijn, terwijl meer assertieve, "mannelijke" eigenschappen in de zakenwereld of de juridische sector vaker domineren. Beiden benadrukken dat mensen verschillende temperamenten hebben en dat het logisch is dat mannen en vrouwen in bepaalde sectoren oververtegenwoordigd zijn, zonder dat dit per se een probleem hoeft te zijn.
Gezin, vruchtbaarheid en relaties
Het gesprek verschuift naar gezinsvorming. Lehmann oppert dat samenlevingen het werk van moeders economisch zouden moeten erkennen en noemt het Hongaarse idee om belasting te verlagen voor vrouwen met kinderen aantrekkelijk; ze wijst er wel op dat overheden weinig blijken te kunnen doen om het geboortecijfer structureel te verhogen. De sprekers bespreken hoe loopbanen zijn afgestemd op de mannelijke levenscyclus en niet op de vrouwelijke, en hoe de vruchtbaarheidswindow korter is dan veel mensen denken. Over relaties stelt Lehmann dat huwelijken die later, rond eind twintig, worden gesloten gemiddeld stabieler zijn, en dat seksuele compatibiliteit belangrijk is. Ze nuanceert tegelijk het idee dat veel partners nodig zouden zijn voordat je je bindt, en beschrijft langdurige relaties als iets dat partners samen opbouwen.
Verlengde adolescentie, telefoons en regulering
Tot slot bespreken Perry en Lehmann dat jongeren vandaag minder seks, drank en drugs gebruiken dan vorige generaties en trager volwassen worden, een patroon dat zij koppelen aan een verlengde adolescentie en de invloed van smartphones. Lehmann verwijst naar onderzoek dat een sterke daling in sociale en seksuele activiteit onder jongeren toont. Ze pleit voor regulering: ze zou een verbod op sociale media voor jongeren onder de zestien steunen en vergelijkt smartphones met verslavende middelen. Beiden zien hierin vooral een coördinatieprobleem voor ouders, die niet willen dat hun kind sociaal buiten de boot valt, en denken dat veel ouders blij zouden zijn als de overheid hierin zou ingrijpen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.