Luka Hein en Mary Margaret Olohan — hoe detransitioners wisten dat hun transitie een vergissing was
Luka Hein onderging op zestienjarige leeftijd een dubbele mastectomie en transitioneerde later terug.
Over Luka Hein en Mary Margaret Olohan
In dit gesprek vertelt detransitioner Luka Hein over haar eigen ervaring, terwijl journalist Mary Margaret Olohan beschrijft wat zij hoort van de detransitioners die zij spreekt. Luka onderging op zestienjarige leeftijd een dubbele mastectomie en startte enkele maanden later met testosteron, dat zij vier jaar lang gebruikte, van haar zestiende tot haar twintigste. Daarna transitioneerde zij terug. Het gesprek gaat over de vraag hoe detransitioners gaandeweg gingen beseffen dat hun transitie een vergissing was.
Vier jaar op testosteron
Luka beschrijft welke lichamelijke veranderingen het testosteron teweegbracht: een lagere stem, een andere huid- en haartextuur, hevige acne en veranderende lichaamsbeharing. Ze vergelijkt het effect met een chemisch teweeggebrachte menopauze in een tienerlichaam. Tegelijk gaf het hormoon haar energie, en in combinatie met de medicatie die zij voor haar geestelijke gezondheid gebruikte, ontstond het gevoel dat alles in haar lichaam uit balans raakte. Pas achteraf besefte ze hoezeer ze in die jaren losgekoppeld was geraakt van haar lichaam en van de mensen om haar heen. Toen dat besef terugkwam, voelde het volgens haar als de emotionele tegenhanger van aangereden worden door een bus.
Het moment van besef
Op de vraag wat haar van gedachten deed veranderen, antwoordt Luka eenvoudig dat ze opgroeide. Op haar zestiende kon ze nog niet op dezelfde manier over de wereld en haar toekomst nadenken als later. Ze begon na te denken over de vraag of ze kinderen wilde, hoe ze haar relaties voor zich zag en over de gezondheidsklachten die het testosteron op dat moment veroorzaakte. Daarbij kwam de wens om niet langer afhankelijk te zijn van een medische industrie en van medicatie die haar inmiddels schade berokkende. Olohan vertelt dat het besef bij verschillende mensen anders verloopt. Zij noemt Helena Kerschner, die door een diapresentatie over haar relatie zag hoe ze van een vrolijke tiener was veranderd in een verdrietig, gekwetst persoon, wat een keerpunt werd. Bij anderen, zoals bij Luka, was het eerder een geleidelijk besef dat het beloofde geluk uitbleef.
Geluk als belofte en de juridische stap
Olohan stelt dat jongeren vaak voorgehouden wordt dat geluk aan de andere kant van de medische en chirurgische transitie ligt. In andere medische vakgebieden, merkt zij op, beloven artsen geen geluk bij een ingreep. Volgens haar wordt juist die menselijke zoektocht naar identiteit en geluk aangesproken. Luka vertelt dat zij inmiddels een rechtszaak voert, met advocaat Harmeet Dhillon, tegen de gendercliniekarts, de therapeut die de eerste verwijsbrieven schreef, en de chirurg die de dubbele mastectomie uitvoerde. Ook spreekt ze over het gesprek met haar moeder, die eerder reserves had die volgens Luka werden weggewuifd door de therapeuten en artsen, en die achteraf gelijk bleek te hebben.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.