Puberteitssuppressie bij genderdysforie — de stand van het medisch bewijs (dr. Michael Biggs)
Dr. Michael Biggs presenteert een uitgebreide kritische analyse van de stand van het medisch bewijs voor puberteitssuppressie bij genderdysforie.
Over Michael Biggs
Michael Biggs is universitair hoofddocent sociologie aan de Universiteit van Oxford. Vijf jaar geleden dook hij op verzoek van enkele studenten in de literatuur over gendergeneeskunde voor kinderen. Hij was verrast door de slechte kwaliteit van het gepubliceerde onderzoek en door het opvallend ontbreken van bepaalde gegevens. Zo ontdekte hij in 2018 dat de grootste pediatrische genderkliniek ter wereld, in Londen, de resultaten van een onderzoek naar puberteitsremmers uit 2010 had achtergehouden; hij voerde campagne om die kliniek tot publicatie te dwingen. Inmiddels publiceerde hij eigen onderzoek in tijdschriften als Archives of Sexual Behavior en het Journal of Pediatric Endocrinology and Metabolism.
Wat puberteitssuppressie inhoudt
In deze bijdrage richt Biggs zich op één interventie: puberteitssuppressie. Puberteitsremmers zijn gonadotropine-releasing hormoon-agonisten, zoals het in Amerika bekende merk Lupron. Deze middelen stoppen de aanmaak van geslachtshormonen; bij jongens leiden ze volgens Biggs tot chemische castratie. De medicijnen zijn gelicentieerd voor enkele aandoeningen, zoals prostaatkanker bij mannen en vroegtijdige puberteit bij kinderen, maar nergens ter wereld voor genderdysforie. Biggs benadrukt het verschil met de behandeling van vroegtijdige puberteit: daar wordt een abnormaal vroege puberteit uitgesteld zodat het kind die op normale leeftijd doormaakt, terwijl puberteitssuppressie bij genderdysforie een normale puberteit stopt om het kind voor te bereiden op het levenslang gebruik van cross-sekse hormonen. De middelen kunnen vanaf Tanner-stadium 2 worden toegediend, het begin van de puberteit, bijvoorbeeld bij een meisje van negen jaar.
De zwakke bewijsbasis
Volgens Biggs komt het enige robuuste bewijs voor deze interventie uit een langlopende studie onder 70 Nederlandse tieners, met uitkomsten gepubliceerd in 2014, kort na operatie rond de leeftijd van twintig. Enkele psychologische maten verbeterden, al werden die soms bij een kleine subgroep gemeten. De daling in genderdysforie schreef hij toe aan een verandering van meetinstrument halverwege het onderzoek. Eén patiënt overleed tijdens een vaginoplastiek door necrotiserende fasciitis; Biggs noemt dat een sterftecijfer van meer dan één procent bij gezonde tieners. De Nederlandse onderzoekers volgden dit cohort opnieuw, maar publiceerden die resultaten niet, waardoor langetermijnuitkomsten ontbreken. De enige replicatiepoging kwam van de Londense kliniek (de Tavistock), die 44 tieners behandelde; na campagne van Biggs bleek uit de publicatie dat de behandeling het psychologisch functioneren niet verbeterde en de genderdysforie niet verminderde. Latere Amerikaanse studies noemt hij van mindere kwaliteit door wisselende meetinstrumenten, kleine steekproeven en onverklaarde uitval.
Risico's en aanbeveling
Vroege suppressie zorgt voor een sterkere gelijkenis met het andere geslacht, maar daar staan volgens Biggs ernstige nadelen tegenover. Bij jongens maakt vroege suppressie latere genitale chirurgie risicovoller, omdat een normale vaginoplastiek vaak onmogelijk is en darmweefsel gebruikt moet worden; lekkage daaruit was de oorzaak van het eerdergenoemde overlijden. Daarnaast belemmert suppressie de opbouw van botmassa: tot een derde van de tieners die twee jaar het middel gebruiken houdt een abnormaal lage botdichtheid over, met risico op osteoporose. Zweden beperkte het gebruik sterk nadat een patiënt op vijftienjarige leeftijd ernstige osteoporose ontwikkelde. Biggs wijst ook op waarschijnlijk verlies van seksueel functioneren en op onbekende effecten op cognitieve ontwikkeling. Hij noemt dat de Engelse NHS in oktober 2022 een conceptrichtlijn uitbracht die deze middelen alleen nog binnen een formeel onderzoeksprotocol toestaat, en beveelt aan dat puberteitssuppressie uitsluitend binnen een gerandomiseerde studie met controlegroep, follow-up tot in volwassenheid en publicatie van alle gegevens wordt aangeboden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.