Arts legt transgender-propaganda bloot — dr. Michael Laidlaw (The Daily Signal)
Dr. Michael Laidlaw, endocrinoloog, ontmaskert in dit interview met The Daily Signal de propaganda rondom transgenderzorg en bespreekt de medische
Over dr. Michael Laidlaw
Dr. Michael Laidlaw is endocrinoloog en praktiseert in Rocklin, Californië. In dit interview met The Daily Signal bespreekt hij hoe genderdysforie wordt behandeld en waarom hij grote vraagtekens zet bij de medische ingrepen die bij kinderen worden toegepast. Hij omschrijft genderdysforie als een toestand waarbij iemands lichamelijke, biologische geslacht het ene is — bijvoorbeeld een jongen — terwijl die persoon in zijn beleving denkt eigenlijk een meisje te zijn, of andersom. Volgens Laidlaw is dit niet vast te stellen met een objectieve test: er bestaat geen bloedtest, geen MRI-beeldvorming en geen genetische test waarmee een genderidentiteit kan worden aangetoond.
Het pad van genderbevestigende behandeling
Laidlaw beschrijft hoe een kind dat zegt zich het tegenovergestelde van het eigen lichaam te voelen, vaak een traject van genderbevestigende therapie ingaat. Dat begint volgens hem met een sociale transitie — bijvoorbeeld het dragen van kleding die als typisch voor het andere geslacht geldt — gevolgd door puberteitsremmers, daarna cross-sekse hormonen en uiteindelijk chirurgische aanpassingen van het lichaam, om de persoon op het tegenovergestelde geslacht te laten lijken. Puberteitsremmers noemt hij krachtige hormonen die inwerken op de hypofyse, een kleine klier in de hersenen die de geslachtsorganen aanstuurt. De teelballen maken testosteron, de eierstokken maken oestrogeen, en de hypofyse regelt dat proces. De remmers leggen die werking stil, zegt hij, waardoor de puberteit die normaal gesproken zou doorlopen tot in de volwassenheid, wordt onderbroken. Volgens Laidlaw treden daarna verschillende schadelijke effecten en problemen op.
Beroepsorganisaties en gebrek aan onderzoek
Laidlaw uit kritiek op professionele organisaties die deze aanpak volgens hem bepleiten, waaronder de Endocrine Society. Hij stelt dat kleine groepen mensen deze organisaties aansturen en uitspraken doen die vervolgens als richtlijn gaan gelden. Wanneer artsen op zoek gaan naar de beste praktijk, vinden zij deze aanbevelingen terug, terwijl er volgens hem geen grondig onderzoek aan ten grondslag ligt: geen gecontroleerde studies, en onderzoek van slechte kwaliteit. Hij spreekt van zware propaganda. Omdat artsen geneigd zijn te volgen wat hun organisatie zegt, kijken zij volgens hem niet altijd zelf naar het bewijs.
Groeiende aantallen en kwetsbare kinderen
Volgens Laidlaw zijn er overal genderklinieken ontstaan en nemen de aantallen wereldwijd toe — hij noemt de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Canada. Steeds meer kinderen krijgen de diagnose, en hij wijst op een component van sociale besmetting, waarbij kinderen elkaar beïnvloeden via platforms als YouTube en Tumblr. In zijn eigen praktijk kijkt hij naar bijwerkingen voordat hij iets voorschrijft; bij diabetespatiënten geeft hij bijvoorbeeld liever voorrang aan dieet en beweging boven medicatie. Bij deze behandelingen ziet hij naar eigen zeggen geen noodzaak voor de medicatie en schat hij de risico's hoog in. Hij beschouwt kinderen als een zeer kwetsbare groep die niet voor zichzelf kan opkomen, terwijl ouders volgens hem vaak door de beweging worden bewerkt. Hij heeft veel van die ouders ontmoet en zegt dat het hem uiteindelijk gaat om het helpen van kinderen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.