Het duistere verhaal achter gendertheorie | dr. Miriam Grossman
Dr. Miriam Grossman duikt in de historische wortels van de moderne gendertheorie en onthult hoe ideologisch gemotiveerde wetenschappers de basis legden voor huidige behandelpraktijken. Ze bespreekt de rol van John Money en andere vroege gendertheoretici wier werk later werd ontmaskerd als wetenschappelijk frauduleus. Het interview biedt essentiële achtergrondinformatie voor wie de huidige genderdebatte wil begrijpen.
Over dr. Miriam Grossman
Dr. Miriam Grossman is kinder-, jeugd- en volwassenenpsychiater en werkt al tientallen jaren met kinderen. In dit interview bespreekt ze haar boek Lost in Trans Nation: A Child Psychiatrist's Guide Out of the Madness. Ze vertelt hoe ze als psychiater voor studenten aan UCLA merkte dat veel van haar patiënten leden onder seksuele keuzes, waarna ze seksuele voorlichting ging bestuderen. Daar stuitte ze op het idee dat man en vrouw menselijke constructen zouden zijn zonder biologische basis. Al in haar eerdere boek waarschuwde ze ouders dat deze opvattingen aan kinderen werden onderwezen en dat het ontkennen van de werkelijkheid gevolgen zou hebben.
De oorsprong bij John Money
Volgens Grossman ligt de oorsprong van het idee dat identiteit losstaat van biologie bij psycholoog John Money. Money stelde dat een kind als een onbeschreven blad wordt geboren en dat man- of vrouw-zijn vooral wordt bepaald door opvoeding en omgeving, niet door biologie. Grossman schetst zijn moeilijke jeugd op een boerderij in Nieuw-Zeeland met een gewelddadige, alcoholische vader, en hoe Money zijn eigen mannelijkheid als verwerpelijk beschreef. Money opende een kliniek aan Johns Hopkins University en richtte zich aanvankelijk op kinderen met dubbelzinnige geslachtskenmerken (intersekse), maar paste zijn theorie vervolgens toe op iedereen.
De zaak Reimer
Grossman vertelt het verhaal van de Canadese familie Reimer, met een tweeling waarvan bij een van de jongens tijdens een besnijdenis de penis werd verwoest. Money adviseerde de ouders het kind te castreren, als meisje (Brenda) op te voeden en de waarheid nooit te vertellen. Het kind voelde zich nooit thuis in die rol en werd suïcidaal. Toen de ouders uiteindelijk de waarheid vertelden, ervoer David Reimer opluchting en ging weer als jongen verder. Grossman noemt dit Money's beoogde bewijs dat juist het tegendeel aantoonde. Voor dit verhaal verwijst ze naar het boek van John Colapinto, As Nature Made Him (1999). Ze bespreekt ook Judith Butler en haar boek Gender Trouble als latere invloed.
Het Nederlandse protocol en de internationale kentering
Grossman stelt dat de huidige medische behandeling van minderjarigen grotendeels rust op één klein onderzoek in Nederland, waarbij puberteitsremmers werden ingezet bij jongeren met genderdysforie. Volgens haar betrof het een kleine groep zonder ernstige psychische problemen, een populatie die volgens haar sterk verschilt van de jongeren die zich nu melden, vaak meisjes met meerdere psychische klachten. Ze wijst erop dat landen als Zweden, Finland, Noorwegen, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk hun beleid hebben heroverwogen omdat zij geen bewijs van langetermijnvoordeel vonden. Ze noemt het sluiten van de Tavistock-kliniek na rechtszaken en het groeiende aantal mensen dat spijt uit. Haar boek presenteert ze als praktische gids voor ouders.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.