Dr. Miriam Grossman — Europa slaat alarm over genderaffirmatieve zorg
In dit interview bij EpochTV bespreekt Dr. Miriam Grossman hoe meerdere Europese landen — waaronder het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Finland en Noorwegen
Over Dr. Miriam Grossman
In dit interview bij EpochTV bespreekt Dr. Miriam Grossman, arts, hoe verschillende Europese landen hun koers rond de zogenoemde genderaffirmatieve zorg voor minderjarigen hebben omgegooid. Ze wijst onder meer op Zweden, Finland, Frankrijk en België, en noemt ook ontwikkelingen in Groot-Brittannië, Australië en Nieuw-Zeeland. Volgens haar stellen medische autoriteiten in deze landen dat geestelijke gezondheidszorg de eerste behandeling moet zijn voor deze kinderen, omdat de huidige aanpak niet veilig zou zijn en de onderbouwing ontbreekt.
Europa zet een stap terug
Grossman beschrijft een ommezwaai van honderdtachtig graden: medische instanties in onder andere Zweden, Finland, Groot-Brittannië, België en Frankrijk zouden concluderen dat er onvoldoende gegevens zijn om door te gaan met deze ingrepen. Ze benadrukt dat er geen bewijs is dat de behandelingen kinderen op de lange termijn helpen. Volgens haar volstaat onderzoek van anderhalf jaar niet; je hebt cijfers van tien tot twintig jaar later nodig. Ze verwijst naar wat zij omschrijft als één goede langjarige studie uit Zweden, waaruit zou blijken dat de psychische problemen in deze groep onverminderd hoog blijven en dat het suiciderisico volgens haar negentien keer hoger ligt dan in de algemene bevolking.
Zorgen over medische gevolgen
Een groot deel van het gesprek gaat over de lichamelijke gevolgen van de behandelingen. Grossman stelt dat jongeren onvruchtbaar worden gemaakt en spreekt over een lange lijst medische problemen die zij toeschrijft aan deze ingrepen, zoals hart- en vaatproblemen, bloedstolsels, hartaanvallen, kankers en nierfalen. Ze noemt het voorbeeld van jonge vrouwen die op late tienerleeftijd of begin twintig in de overgang raken en moeten uitzoeken hoe ze omgaan met opvliegers, slapeloosheid, angst en vaginale atrofie. Volgens haar wordt deze zorg door organisaties en overheidsinstanties als de enige aanvaardbare behandeling aan artsen zoals zijzelf opgelegd.
Snelle toename en de rol van internet
Grossman gaat in op de sterke stijging van het aantal kinderen dat zich meldt, en verwijst naar het werk van Lisa Littman, volgens haar een arts-onderzoeker aan Brown University, met een studie uit 2018. Littman zou ouders hebben bevraagd van wie de kinderen zich plotseling als het andere geslacht of als non-binair aankondigden, vaak zonder eerdere signalen. Grossman beschrijft dat deze kinderen volgens de studie vooral meisjes waren, dat zij zich vaak identificeerden rond dezelfde tijd als vrienden in hun vriendengroep, en dat zij veel tijd online doorbrachten. Ze legt een verband met de lockdowns tijdens covid, toen kinderen veel thuis en online waren en in aanraking kwamen met influencers die hun transitie deelden. Daarnaast vertelt zij over ouders die zich overvallen voelden en bij gendertherapeuten en scholen te horen kregen dat hun terughoudendheid transfoob was, wat volgens haar gezinnen en huwelijken onder druk zet.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.