Einde van mannen in vrouwensport? — Sharron Davies over trans-inclusie

Over Sharron Davies

Sharron Davies is olympisch zwemster en pleitbezorger voor vrouwenrechten. In dit gesprek met Georgina Mumford vertelt ze waarom ze zich uitspreekt over mannen in de vrouwensport. Haar drijfveer is een persoonlijke gewetenskwestie, voortkomend uit wat ze in de jaren zeventig en tachtig meemaakte. Ze zag toen van dichtbij hoe vriendinnen een heel ander leven hadden kunnen krijgen als ze de medailles hadden gewonnen die ze verdienden. Het gesprek vindt plaats een week nadat het Internationaal Olympisch Comité (IOC) signalen gaf dat het zijn beleid rond het toelaten van biologische mannen in de vrouwensport wil herzien.

De koerswijziging van het IOC

Davies noemt de gelekte berichten over het IOC een grote stap in de goede richting, al is er nog niets officieel. Ze wijst op nieuwe leiding, waaronder Kirsty Coventry, oud-olympisch zwemster. Volgens Davies is de beslissing eerder afgedwongen dan vrijwillig genomen: de volgende Spelen vinden plaats in Los Angeles, en president Donald Trump heeft gezegd de vrouwencategorie te beschermen. Ze stelt dat het brede publiek nooit voorstander is geweest van mannen in vrouwensport, omdat dat de hele reden is waarom er aparte categorieën bestaan. Mannen hebben volgens haar een fysiologisch voordeel; op olympisch niveau noemt ze een marge die varieert tussen ongeveer 10 en 30 procent, afhankelijk van de sport.

Parallel met de DDR-doping

Davies trekt een parallel met het Oost-Duitse tijdperk van staatsgesteunde doping, voor haar de belangrijkste reden om zich uit te spreken. Vanaf het midden van de jaren zeventig kregen jonge meisjes mannelijk testosteron en andere middelen toegediend, soms al vanaf hun elfde, aanvankelijk gepresenteerd als vitamines. Ze beschrijft hoe deze atletes mannelijke kenmerken ontwikkelden en herinnert zich haar eerste Europese kampioenschappen op veertienjarige leeftijd. Veel van deze vrouwen kregen later gezondheidsproblemen. Davies stelt dat het IOC signalen jarenlang negeerde en daar volgens haar geen lessen uit heeft getrokken toen het in 2015 transidentificerende mannen toeliet in de vrouwensport via regels rond testosteronverlaging.

Breedtesport, veiligheid en de Women's Sport Union

Davies benadrukt dat het probleem niet alleen de topsport raakt, maar juist ook de breedtesport, jeugd en recreatieve niveaus, die volgens haar als compromis worden opgeofferd. Ze noemt veiligheidsrisico's in contactsporten zoals boksen en rugby, en wijst op verschillen in botstructuur en de zogenoemde Q-hoek tussen mannen en vrouwen. Ook bespreekt ze de bokswedstrijd op de Spelen van vorig jaar waarbij Angela Carini opgaf, en het complexe onderwerp DSD. Volgens Davies trekken veel vrouwen en meisjes zich terug uit sport, en geven meisjes het op jongere leeftijd op. Samen met zeilster Tracy Edwards lanceerde ze de Women's Sport Union, een initiatief om organisaties aan de wet te houden en op te komen voor een vrouwencategorie. Ze verwijst daarbij naar de uitspraak van het Britse Supreme Court van april, die volgens haar verduidelijkte dat in de Equality Act met "vrouw" de biologische vrouw wordt bedoeld.

Bronnen

• YouTube — Einde van mannen in vrouwensport? — Sharron Davies over trans-inclusie