Open en eerlijk gesprek over het genderdebat — Stella O'Malley
Op de Genspect-conferentie bespreekt Stella O'Malley hoe het genderdebat geblokkeerd wordt door ideologische polarisatie. Ze bepleit een open wetenschappelijke benadering waarbij het welzijn van het kind centraal staat. O'Malley legt uit waarom Genspect ontstond als reactie op het gebrek aan kritische stem binnen de genderzorg.
Over Stella O'Malley en Genspect
Stella O'Malley is psychotherapeut en oprichter van Genspect. In deze openingstoespraak van de derde internationale Genspect-conferentie, gehouden in Lissabon, schetst zij waar de organisatie voor staat. Genspect presenteert zich als een breed opgezette "grote tent" die de inzichten van talloze gespecialiseerde organisaties wil bundelen. O'Malley benadrukt dat zij geen kant-en-klare antwoorden claimen, maar juist prikkelende vragen willen stellen om tot beter begrip en betere uitkomsten te komen rond het transgenderfenomeen.
Een niet-gemedicaliseerde benadering
Centraal in haar verhaal staat het "gender framework", een eerder in Denver gepresenteerd ontwerp dat een niet-gemedicaliseerde benadering van genderdysforie verkent, sociaal, psychologisch en op school. O'Malley meldt dat dit werk in 2025 als boek wordt uitgegeven. Ze stelt dat het medisch transitioneren van kinderen en kwetsbare mensen pas in de laatste tien tot vijftien jaar in grote aantallen voorkomt, en dat de instroom van ouders het debat heeft veranderd: zij vragen naar langetermijngevolgen voor vruchtbaarheid en welzijn. Volgens O'Malley ontbreekt sterke, kwalitatieve data om een snelle medicalisering te ondersteunen. Ze noemt nieuwe initiatieven die deze week werden gelanceerd, waaronder een pilot om Amerikaanse colleges te beoordelen op de mate van transideologie, een website voor ouders van kinderen die afzagen van transitie, en de oprichting van LGB Alliance in Portugal.
De kunst van het beschaafd oneens zijn
O'Malley pleit ervoor dat deelnemers het juist niet altijd met elkaar eens hoeven te zijn. Ze wil de kunst van het beschaafde meningsverschil tonen in een tijd waarin onenigheid bedreigend is gaan voelen en identiteitsgebonden is geraakt. Ze waarschuwt voor wat zij "toxische empathie" en "toxische compassie" noemt, en bepleit nederigheid over het eigen gebrek aan kennis. Niet voor iedereen werkt praten of een psychologische aanpak, merkt ze op; voor sommigen is een gedragsmatige, sociale of praktische weg passender. Ze verwijst naar de Cass Review en naar de in maart vrijgegeven "WPATH-files", die volgens haar lieten zien dat clinici binnen WPATH zich bewust waren van mogelijke schade.
Een les uit de geschiedenis
Ter afsluiting vertelt O'Malley een historische anekdote over een symposium over genderidentiteit in 1973 in Dubrovnik, waar psycholoog John Money keynote-spreker was. Money raakte later in opspraak vanwege de tragische zaak rond David Reimer. Onderzoeker Milton "Mickey" Diamond stelde destijds dat de data Moneys claims niet ondersteunden. Voor O'Malley is dit een aansporing: ook nu, decennia later, blijft volgens haar gelden dat de data ontbreken, en is het de taak om die boodschap in begrijpelijke taal naar een breder publiek te brengen. Ze leidt vervolgens spreker Mia Hughes in, die genderdysforie als een "onvolledige diagnose" zal bespreken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.