Streeting vastgelopen bij kritische vragen over puberteitsblokkeerders in Lagerhuis (Daily Express)
De Daily Express legde dit scherpe parlementaire moment vast waarop minister Wes Streeting moeilijk antwoord geeft op kritische vragen over het beleid
Over dit debat
Deze video toont een scherp moment in het Britse Lagerhuis, waarin de minister van Volksgezondheid Wes Streeting kritisch wordt ondervraagd over een klinische trial met puberteitsremmers bij kinderen. De vragen worden gesteld door een parlementslid dat zichzelf voorstelt als kinderarts met ervaring in de zorg voor kinderen met genderdysforie. Het debat draait om de vraag waarom de overheid besluit om proeven met puberteitsremmers bij lichamelijk gezonde kinderen te financieren, en of dat te rechtvaardigen is.
De kritische vragen
Het parlementslid stelt dat 9.000 kinderen door de Tavistock-kliniek zijn gegaan en dat velen daar met spijt uitkwamen nadat ze waren aangemoedigd tot onomkeerbare ingrepen. Er worden vragen gesteld over het veiligstellen en analyseren van de data van de Tavistock, en over wie de toegang tot die gegevens belemmert. Daarnaast wordt het ontwerp van de trial bekritiseerd: volgens de spreker zouden 226 kinderen worden gerandomiseerd naar puberteitsremmers nu of over een jaar, met een analyse na twee jaar terwijl de deelnemers dan nog kinderen kunnen zijn, soms pas elf jaar oud. De spreker wijst erop dat de Cass-review concludeerde dat het bij de meeste kinderen met genderdysforie vanzelf overgaat en dat niet te voorspellen is bij wie de gevoelens aanhouden. Daaruit volgt de stelling dat de meerderheid van de kinderen in de trial gezonde kinderen zijn van wie de stress ook zonder middelen zou verbeteren.
Het antwoord van de minister
Streeting antwoordt dat de trial is aanbevolen door Dr. Cass in de Cass-review, die onder zijn voorganger Sajid Javid werd opgezet. Hij zegt dat puberteitsonderdrukkende middelen onder de vorige regering werden voorgeschreven zonder behoorlijk toezicht of veiligheidskader. Op de vraag of hij niet inconsequent is, maakt hij onderscheid: hij zegt zich comfortabel te voelen bij het feit dat de trial de juiste ethische goedkeuring en toezicht heeft doorlopen, maar ongemakkelijk te zijn over de middelen zelf vanwege de risico's. Hij verwijst naar het permanente verbod dat hij invoerde en zegt dat hij ook daarbij ongemak voelde, omdat ouders en clinici hem vertelden dat het besluit schadelijk was. Volgens hem maakt hij deze keuze omdat hij klinisch advies volgt en dat als minister zijn verantwoordelijkheid is.
Toezicht, toestemming en data
Streeting licht toe dat er twee groepen binnen de trial zijn plus een controlegroep van jongeren met genderincongruentie die geen puberteitsremmers krijgen. Hij stelt dat er minstens 226 deelnemers nodig zijn om een statistisch significant verschil tussen de behandelgroepen te kunnen vaststellen, maar benadrukt dat dit geen streefaantal is. Deelname vereist volgens hem robuust klinisch toezicht binnen de dienst, nationaal toezicht en toestemming van ouders, en alleen wanneer wordt geoordeeld dat een jongere er baat bij heeft. Over de data-koppelingsstudie zegt hij dat die zal worden uitgevoerd, maar dat die niet hetzelfde bewijs levert als deze trial, zoals Dr. Cass volgens hem ook onderscheidde. Hij noemt het achterhouden van data over een kwetsbare groep kinderen ronduit verwerpelijk en wijst op het gebrek aan rigueur en toezicht dat Dr. Cass aantrof. Tot slot zegt hij het werk van Dr. Cass te waarderen en haar advies te volgen, ook al voelt het ongemakkelijk.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.