The Trans Train deel 4 — puberteitsblokkeerders, complicaties en toestemming
Het vierde deel van de Zweedse documentaire "The Trans Train" onderzoekt puberteitsblokkeerders en de medische complicaties die kunnen optreden, en stelt
Over The Trans Train deel 4
Dit vierde deel van de Zweedse onderzoeksjournalistieke reeks Mission Investigate (Uppdrag granskning) volgt de geschiedenis van een familie die contact opneemt met de redactie. Hun jongste kind, dat op tienjarige leeftijd vertelde een jongen te zijn en de naam Leo koos, kreeg vanaf zijn elfde puberteitsblokkeerders bij het Astrid Lindgren-kinderziekenhuis dat onder het Karolinska-ziekenhuis in Stockholm valt. De reportage verbindt dit individuele verhaal met het bredere debat over de zorg voor jongeren met genderdysforie in Zweden, dat losbarstte nadat Karolinska besloot geen nieuwe hormoonbehandelingen meer te starten bij adolescenten.
Puberteitsblokkeerders en het Nederlandse protocol
In de uitzending komt aan bod dat de behandeling met puberteitsblokkeerders in Nederland werd ontwikkeld, het zogenoemde Nederlandse protocol, dat begint met het stoppen van de puberteit om bedenktijd te bieden. Een betrokkene legt uit dat blokkeerders volgens dit protocol op elk moment gestaakt kunnen worden. Tegelijk worden zorgen genoemd over gevolgen voor onder meer botontwikkeling en hersenontwikkeling, en wordt de term chemische castratie gebruikt. De documentaire stelt dat de wetenschappelijke onderbouwing relatief zwak wordt genoemd: er zou een gebrek zijn aan langetermijnstudies, en de aangehaalde studie zou te weinig deelnemers, geen controlegroep en slechts één kliniek omvatten. Volgens de reportage worden internationaal twee jaar behandeling als verdedigbaar genoemd, terwijl in Zweden kinderen vaak langer behandeld zouden zijn.
Complicaties, meldingen en verantwoordelijkheid
Het verhaal van Leo loopt uit op ernstige lichamelijke klachten: aanhoudende rugpijn, gestopte groei en een botdichtheidsmeting die volgens de getoonde grafiek onder het normale bereik valt, met een diagnose osteopenie en veranderingen aan twee wervels. Volgens de reportage werd hij ruim vier jaar behandeld zonder regelmatige controle van de botdichtheid. De makers stellen dat zij naast Leo nog twaalf gevallen in Stockholm vaststelden van bijwerkingen of zorggerelateerde schade. Verschillende verantwoordelijken bij het ziekenhuis en de psychiatrische kindafdeling zouden in interviews naar elkaar verwijzen en aangeven niet over incidentmeldingen geïnformeerd te zijn. De documentaire beschrijft ook de Britse Keira Bell-zaak en het besluit van Karolinska op 1 mei 2021 om nieuwe hormoonbehandelingen bij adolescenten te stoppen.
Spijt en het maatschappelijke debat
De aflevering besteedt aandacht aan mensen die spijt kregen en detransitioneerden, onder wie iemand achter een Zweedse informatiewebsite over detransitie. Ook komen vertegenwoordigers van trans-organisaties aan het woord die wijzen op transfobie en op het belang van toegang tot zorg, en die benadrukken dat het debat volgens hen niet zou moeten gaan over de vraag of transzorg mag bestaan. In de Zweedse Rijksdag worden vragen gesteld over onomkeerbare beslissingen bij tieners. De documentaire eindigt met de constatering dat hormoonbehandelingen jongeren hebben geholpen om als zichzelf te leven, terwijl tegelijkertijd kinderen blijvende schade opliepen en onduidelijk blijft om hoeveel kinderen het gaat.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.