Medische gevaren van genderaffirmatieve zorg — Dr. William Malone

Over Dr. William Malone

Dr. William Malone is een internist en endocrinoloog die in deze aflevering van de podcast The Infectious Myth van David Crowe wordt geïnterviewd over de medische risico's van genderaffirmatieve zorg. Hij behaalde een bachelor in human biology aan Stanford University en een artsendiploma aan New York University, deed daarna een driejarige opleiding interne geneeskunde en een tweejarige fellowship in endocrinologie, diabetes en metabolisme. In het gesprek bespreekt hij vooral de hormonale behandelingen, omdat die volgens hem veel vaker voorkomen dan genderbevestigende operaties.

Affirmatie als omstreden model

Malone legt uit dat er drie benaderingen van genderdysforie bestaan en dat affirmatie daarvan de meest omstreden is. Volgens hem voorkomt affirmatie bij kinderen en adolescenten mogelijk dat hun dysforie vanzelf oplost. Hij verwijst naar studies vanaf 1995 en naar de richtlijnen van The Endocrine Society, waarin een cijfer van 84 procent wordt genoemd: de overgrote meerderheid van kinderen met dysforie ziet die oplossen wanneer ze de puberteit doorlopen, waarna ze geen hormonen of operaties willen. Dit cijfer geldt alleen voor dysforie die in de kindertijd begint. Het nieuwere fenomeen dat hij rapid onset of adolescent onset gender dysphoria noemt, vooral bij adolescente meisjes zonder voorgeschiedenis, is volgens hem nog niet bestudeerd. Hij wijst er ook op dat kinderen met dysforie vaak bijkomende problemen hebben zoals eetstoornissen, autisme, depressie en zelfbeschadiging.

Puberteitsremmers en hormonen

Malone bespreekt puberteitsremmers, die meestal vanaf Tanner-stadium 2 worden gegeven. Hij stelt dat het effect op een kind dat een normale puberteit doormaakt onbekend is, en citeert de redacteur van de British Medical Journal die sprak over gebruik in een staat van diepe wetenschappelijke onwetendheid. Hij noemt zorgen over botdichtheid, hersenontwikkeling en vruchtbaarheid: bij remming vanaf Tanner-stadium 2 gevolgd door cross-sekse-hormonen is blijvende onvruchtbaarheid vrijwel zeker. Over de hormonen zelf bespreekt hij dat testosterone bij vrouwen het risico op een hartaanval volgens een aangehaalde studie viermaal verhoogt, en dat oestrogeen bij mannen het risico op bloedstolsels en beroertes twee tot drie keer verhoogt. Sommige effecten, zoals stemverlaging door testosterone of borstgroei door oestrogeen, zijn onomkeerbaar zonder operatie. Ook waarschuwt hij voor de combinatie van spironolacton met het antibioticum bactrim, die het kaliumgehalte kan verhogen en tot plotse hartdood kan leiden.

Toestemming en het ontbrekende debat

Een centraal punt is of adolescenten de gevolgen kunnen overzien waarmee ze instemmen, zoals levenslange onvruchtbaarheid of verlies van seksuele functie. Malone vergelijkt dit met de gynaecologie, waar terughoudendheid bestaat bij onomkeerbare ingrepen bij jonge vrouwen. Hij betreurt dat er op de grote medische congressen geen debat plaatsvindt tussen voor- en tegenstanders van affirmatie, terwijl dat bij andere aandoeningen wel gebeurt. Verzoeken om zo'n point-counterpoint werden afgewezen. Hij ziet het als een tekortkoming van de medische verenigingen dat affirmatie als standaard geldt zonder dat artsen de oorspronkelijke literatuur kennen. Tot slot stelt hij dat niemand in het verkeerde lichaam wordt geboren en dat kinderen die zich niet herkennen in verwachte genderrollen vooral hulp bij zelfacceptatie nodig hebben.

Bronnen

• YouTube — Medische gevaren van genderaffirmatieve zorg — Dr. William Malone